Weer bijna vier maanden Z.O.Azië en tijd om naar huis te gaan. De laatste week hier en tijd om af te ronden. De afgelopen vier weken was ik in het ecologishe Leercentrum HEAL in Midden Luzon. Nu voor de derde keer en ieder keer is als thuiskomen. Weer zoveel nieuwe ontwikkelingen en groei. Alles was groen en overdadig door de vele regens van de afgelopen tijd. Het was warm met een duidelijke verandering naar de “winter” toe. Ja,ook een beetje herfst want ook in de tropen vallen de bladeren op een gegeven moment. De nachten en morgens “koud”, dwz tussen 15- 20 graden.Door verschillende omstandigheden waren er niet zoveel groepen in die tijd en heb ik voornamelijk gewerkt met mijn mede-zusters waaronder de staf van HEAL.
Nu ben ik weer terug in Manila en ben ik aan de laatste week begonnen hier. Het is een lang weekend voor de meeste Filippino’s. Allerheiligen en Allerzielen wordt hier uitbundig gevierd en het is uitbundig.De mensen gaan meestal terug naar de provincie zoals ze het noemen, veel verkeer en volle bussen. Terug naar hun familie om dan op of rond Allerzielen ( 2 november) met hun picknick en hun muziek naar de graven te gaan. De dood staat dicht bij het leven en het leven en sterven van hun geliefden wordt gevierd. Daarom is iedereen vrij vanaf vrijdag avond tot donderdag de derde. Dan gaat het gewone leven weer door.
Het nieuws dezer dagen gaat vooral over de “oorlog”hier in dit land. Dit nieuws bereikt ons niet in het Westen en de oorlog speelt zich vooral of in de binnenlanden van Mindanao. De regeringstroepen tegen de rebellen van het Moro bevrijdingsleger. Voriger week liep het regeringsleger in een hinderlaag en 19 soldaten werden gedood. Reden voor een groot zuiveringsoffensief en vele, vele mensen op de vlucht, voornamelijk de arme inheemse bevolking.
Ook in dezelfde tijd de moord op de Italiaanse priester Fausto Tentrino. Deze man zette zich in voor de van hun gronden verdreven inheemse bevolking en probeerde hun rechten te beschermen. Het is een duistere zaak en niemand weet nog wie hem precies op het kerkplein vermoordde. Ze wijzen met de vinger naar de regering, want deze man was verdacht en werd als communist bestempeld. Hij stond immers zo dicht bij de mensen. Of waren het mensen van de paramilities van de rijken, de nieuwe lichting van kolonisten die het land opkopen zogenaamd van de armen. Bij zijn begrafenis waren 15.000 mensen van de inheemse bevolkingsgroepen.Ze waren indrukwekkend in hun rouw en hoe ze hun held naar zijn laatste rustplaats brachten. In de krant een pagina gewijd aan zijn leven en een getuigenis van de communistische partij over deze priester van de armen, die tussen hen woonde en hun leven deelde.
Afronding
Dit is de derde keer dat ik een periode van samenwerken en samenleven hier afsluit.De afgelopen drie jaar was ik meer dan een jaar in Z.O.Azië. Negen maanden in de Filippijnen. Vooral nu de derde keer is het heel duidelijk dat er een basis is gelegd voor het verder uitbouwen van een ecologische levenshouding. mensen zijn getraind, allerlei materialen zijn voorhanden voor de kursussen en andere activiteiten voor de uitbouw van meer ecologisch bewustzijn. Daarom zal het vertrek dit keer een afscheid zijn voor de komende tijd. Ik zal het komende jaar ook in Nederland weer activiteiten ontwikkelen. De afgelopen drie jaar zat er dat niet zo in, omdat ik mijn energie vooral heb gericht op Z.O.Azië en veel tijd heb gegeven aan schrijven en ontwikkelen van workshops en materialen. Nu is het tijd om af te ronden en evt. na 2012 weer kortere opdrachten aan te nemen, maar niet meer maanden ergens te zijn. Het is heel belangrijk om los te kunnen laten en te weten wanneer de mensen het kunnen oppakken. Die tijd is nu voor hier gekomen tenminste zeker voorlopig.
Dus met dankbaarheid pak ik dit keer mijn koffer zonder te weten wanneer ik weer terug zal zijn. Ik ben intens dankbaar voor de vriendschap met zoveel mensen en medezusters hier. Vier maanden is een lange tijd en het is altijd weer een hele verrassing wat ik “thuis”zal aantreffen.
Ik dank ook u heel hartelijk voor alle support. De komende tijd staat thuiskomen en verhuizen op het program. Ik hoop dat we elkaar in het nieuwe jaar via de weblog en op andere manieren weer kunnen ontmoeten.
Elly
