Het Nieuwe Verhaal Vieren

1

DE KOSMISCHE TOCHT

In dit ritueel worden we binnengeleid in de ontzagwekkende ervaring van de ruimte en tijd van heel de kosmos.

Je kunt dit ritueel vorm geven en aanpassen al naar gelang de doelgroep en het kennis niveau van de groep.

Deze oefening laat stapje voor stapje zien hoe de kosmos, heel de schepping tot stand is gekomen. We worden ook meegenomen in de evolutie van de mensheid tot nu toe en zien hoe kort deze periode is in vergelijking met miljarden jaren wordingsgeschiedenis van de kosmos.

Tegen deze achtergrond kunnen we opnieuw voeling krijgen met de uniekheid van ons eigen leven.

De gebeurtenissen die gekozen zijn laten de geschiedenis zien, en zijn min of meer willekeurig . Je kunt je eigen selectie maken en gebeurtenissen toevoegen die voor de betreffende groep van belang zijn. Kijk naar wat belangrijk was voor je eigen streek of land. Voeg ook momenten toe uit de culturele, religieuze en etnische geschiedenis.

Benodigde materialen:

  1. Een touw, koord, dik garen. Zo symboliseer je de tijdlijn. Bijv. 1 miljard jaar is 5 meter.

Markeer de plaatsen op het touw; bijv. elke 1 miljard jaar.

  1. Zet grote kaars in het centrum en leg het touw uit op de grond, in cirkels.
  2. Een kaars voor degene die loopt
  3. Voor iedere gebeurtenis een waxine lichtje (met onderzetters)
  4. Kleine kaartjes met daarop in steekwoorden de gebeurtenis

Achtergrond Muziek: bijv.Fairy Ring van M. Rowland of andere muziek

Hoe het werkt:

. iemand leest de tekst voor, de verteller van het verhaal.

. iemand loopt met een kaars langs de uitgezette tijdlijn en steekt steeds het lichtje aan, nadat de tekst gelezen is van de gemarkeerde gebeurtenis.

. De lezer steekt de grote kaars aan bij het begin- in het centrum nadat de volgende tekst is gelezen :

” In het begin was de Droom

De Droom was bij God, de Droom was God

De Droom was bij God in het Begin.

Door de Droom is alles geworden en niets is geworden buiten de Droom.

En uit deze Droom schiep God het LICHT.

  • De lezer steekt de grote kaars aan, de kaars van het begin.
  • De kaars van degene die loopt wordt ontstoken aan de grote kaars. De lopen loopt nu langzaam langs de uitgezette lijn naar het eerste kaartje toe. Blijft staan en als de lezer de tekst heeft gelezen steekt ze het waxine lichtje aan. Dan verder naar de volgende markering etc.
  • Als de loper aan het einde is gekomen zegt hij/zij:

NU KEN IK HET VERHAAL VAN MIJN WORDING EN MIJN WEZEN.

  • Blijf nog even in de stille sfeer en laat de groep reageren, met een enkel woord. 2

Lezer:

15 miljard jaar geleden: Uit de Droom van het begin kwam het heelal voort. De kosmos bevatte alle Licht, energie en mogelijkheden van alles wat ooit zou en  zal zijn. Alles lag opgeslagen in waterstof.

14 miljard jaar geleden: De uitdijende energie begon langzamer te stromen, af te koelen zich te differentiëren en alle oer sterren werden gevormd en de Melkwegstelsels ontstonden. Sterren zijn gemaakt van waterstof en helium en consumeren zichzelf om zo zwaardere elementen te vormen.

5 miljard jaar geleden: Na een ontwikkelingsproces van tien miljard jaar botste onze Melkweg op de overblijfselen van de oer ster Tiamat en daardoor ontstonden ontelbare nieuwe sterren.

4.6 miljard jaar geleden: Onze Moeder ster in onze Melkweg, Tiamat, die zichzelf had geconsumeerd, stortte in elkaar. Door de intense energie van dat gebeuren werd ze omgevormd tot een gigantische nieuwe ster -supernova- . Haar sterrenstof werd de ruimte in geschoten en het zijn de zaadjes voor de chemische elementen.

4.5 miljard jaar geleden: De ontploffende sterrenstof vertraagde haar snelheid, koelde af , begon te condenseren tot een kring van planeten ontstond rond de overblijfselen van de ontplofte moederster – onze Zon- Ons zonnestelsel was geboren.

4.1 miljard jaar geleden: De Aarde, een bijzondere planeet koelde af en vormde geleidelijk een atmosfeer, oceanen en land.

4 miljard jaar geleden: In het water van de oceanen ontstonden langzaam aan meer ingewikkelde stoffen, dan aminozuren en eiwitten. De eerste cellen kwamen tot ontwikkeling en in die eerste cellen kwam de Aarde tot leven.

3.9 miljard jaar geleden: De Aarde leerde om zich te laten voeden door de Zon. Door de een-cellige microben leerde de Aarde om zonlicht op te nemen, zich te laten voeden door de zon. Foto synthese was uitgevonden en legde een basis voor alle toekomstige vormen van leven: ieder moet voeding ontvangen en zelf voedsel zijn.

2 miljard jaar geleden: Door afbraakprocessen van koolstof van de Aarde kwam zuurstof vrij en vulde de atmosfeer zich met die zuurstof. Nu kon alle leven zich verder gaan ontplooien.

1 miljard jaar geleden: Er ontstond een mysterieuze aantrekkingskracht tussen cellen onderling en de eerste enkelvoudige cellen begonnen zich op een seksuele manier voort te planten. Verschillende vormen van genetisch geheugen werden samengevoegd in hun nakomelingen en zo ontstonden eindeloze nieuwe vormen en mogelijkheden.

700 miljoen jaar geleden: De eerste multi-cellulaire soorten ontstonden. Snelle toename van creativiteit.

510 miljoen jaar geleden: De eerste vissen met ruggegraat kwamen tot leven. Zo werden de eerste zenuwstelsels van de aarde beschermd en werden zintuigen ontwikkeld.

425 miljoen jaar geleden: De eerste soorten verlaten het water van de oceanen. Ze hebben nu een vlies om zich heen en daarin zit hun eigen water om te kunnen overleven op het land. Zo werden zij de eerste land planten.

395 miljoen jaar geleden: Het mysterieuze verschijnen en uitsterven van de dinosaurussen. De eerste insecten verschenen en leven in gemeenschap met de eerste planten op het land.

210 miljoen jaar geleden: Tot nu toe was de Aarde een brok land. De Aarde brak uit elkaar en de continenten ontstonden en ook de zeeën. De Atlantische Oceaan werd gevormd.

150 miljoen jaar geleden: De eerste vogels , voortkomend uit de dinosaurussen, veroverden het luchtruim. De Aarde barstte uit in gezang.

120 miljoen jaar geleden: De Aarde werd overdekt met bloemen. Zij bereidden de komst van zoogdieren voor. Nu is er voedsel op Aarde en de Aarde neemt haar voedende taak op zich.

114 miljoen jaar geleden: De eerste zoogdieren kwamen tot leven: ze dragen hun jongen in hun eigen lichaam en voeden ze uit eigen overvloed.

67 miljoen jaar geleden: Het Kenozoicum, een tijd van geweldige creativiteit begon. In geen enkele periode van heel de kosmos is leven zo overvloedig als in de periode van de laatste 67 miljoen jaar. Heel de schepping bereidde zich voor op de komst van de mens.

40 miljoen jaar geleden: Nu zijn de verschillende soorten zoogdieren compleet.

2.6 miljoen jaar geleden: De eerste mens(achtigen) , met grotere hersens dan zoogdieren en een hoger ontwikkeld zenuwstelsel, verschenen. In hen ontwaakte de Aarde tot bewustzijn over zichzelf. De tijd van de stenen gereedschappen.

40.000 jaar geleden: De moderne mens (homo sapiens) verscheen. Nu ontstaat de taal. Deze mens begon Australië en Afrika te bevolken.

20.000 jaar geleden: Uit bloeiende matriarchale gemeenschappen verrezen Godinnen.Zij dragen de vruchtbaarheid en de overvloed van de Aarde. De eerste beelden van God waren vrouwelijke beelden.

10.000 jaar geleden: De toenmalige mensen ontdekten landbouw en veeteelt. Ze vestigden zich ook in Azië en Amerika.

5.200 jaar geleden: Een tijd van chronisch oorlogvoeren begon. Deze tijd duurt nog steeds voort.

5000 jaar geleden: Over heel Europa, Azië en Amerika werden gigantische stenen opgericht en geplaatst. Oorlogsgoden en mannelijke beelden van God gingen de overhand nemen.

3.500 jaar geleden: De wereldbevolking is gestegen tot 5-10 miljoen mensen.

3.200 jaar geleden: De Joden trekken weg uit Egypte, op weg naar het Beloofde Land.

2.500 jaar geleden: Ethisch en spiritueel bewustzijn bloeit op via werken van Confucius en Boeddha.

20… jaar geleden: Jezus van Nazareth wordt geboren en begint zijn zending van liefde en gerechtigheid voor heel de Aarde-gemeenschap.

400 jaar geleden: De volken van Europa eigenden zich hele continenten en hun culturen toe. De Slavenhandel begon en ook de vernietiging van inheemse culturen.

200 jaar geleden: Een periode van intense revoluties op sociaal, wetenschappelijk, religieus en technologisch gebied . Dit alles heeft onze huidige tijd getekend.

75 jaar geleden: Mensen ontdekten een uitdijend universum en een schepping in wording. De innerlijke structuren van atomen zijn niet leeg, maar vol leven.

35 jaar geleden: De mens die op weg was naar de maan, keek om en zag voor het eerst de Aarde als EEN en ZICHZELF. Deze gebeurtenis zal onze toekomst ingrijpend veranderen.

Nu kunnen alle mensen het verhaal kennen van de hele wordingsgeschiedenis van de kosmos, de hele aarde gemeenschap als een heilig gebeuren. Misschien is dit het begin van de wereld!

 

Degene die loopt zegt : Nu weet ik wie ik ben, waar ik woon en waar ik uit voortkom.

Genesis Farm,

Blairstown ,NJ, USA

Sr. Miriam T.Mc.Gilles

Het Verhaal van Onze Tijd

Het verhaal van onze tijd: de geschiedenis van de kosmos, de Aarde en alle leven.

De kosmos, het zonnestelsel en de Aarde zijn in zichzelf en in hun evolutionaire verschijnen voor de menselijke gemeenschap de primaire openbaring van dat uiteindelijke Geheim waaruit alles voortkomt.

1.Waar leven we? Waar bevinden we ons?

wereldbeeld, you are here

foto: Nasa Internet

 

Wij bevinden ons in de kosmos; er is geen plaats buiten de kosmos. De ruimte waarin wij ons bewegen ontvouwt zich binnen de kosmos. De tijd waarin wij leven, ontvouwt zich binnen de kosmos .

Wij leven in de kosmos, op de planeet Aarde: acht lichtminuten van de zon. De Zon is een miljoen maal zo groot als de Aarde.

Ons zonnestelsel bevindt zich in de Melkweg; 100.000 lichtjaren ver weg.  In het centrum van ons zonnestelsel is een zwart gat.

Ons zonnestelsel beweegt rondom de as van de kosmos; een omwenteling duurt 225 miljoen jaar. Ons zonnestelsel is één van de een triljoen sterrenstelsels. Iedere groep bestaat uit ongeveer honderd miljard sterren.

2. In een wordende en uitdijende kosmos.

In het begin van de 20e eeuw ontdekte Einstein dat de kosmos naar alle kanten uitzet. Dat wil zeggen, dat de kosmos moet zijn voortgekomen uit een bepaalde moment in de tijd. Wat hij ontdekte kon hij niet bevatten. Het veranderde zijn hele leven. Hij kon uiteindelijk aanvaarden dat heel de kosmos zich uitbreidt en nog altijd in ontwikkeling is. Wat wij nu kunnen bevatten is wat we weten na miljarden jaren geschiedenis van de Kosmos. Wat de Kosmos nog ooit worden zal, kunnen we nu niet weten.\

Bij het onderzoeken van de kosmos zien wetenschappers, waar ze ook kijken hoe clusters van sterren met een grote snelheid zich vanuit het centrum verplaatsen. Daarom zeggen we dat het universum zich uitbreidt, uitdijt. Als we de beweging van de sterren in omgekeerde richting zien, dan komt alles weer uit op hetzelfde punt uit. Zo weten we nu hoe de Kosmos is ontstaan. We hebben geleerd dat de Kosmos en alles wat ooit geworden is, ontstaan is uit iets zo groot als het puntje van een speld. Dat noemen we de oorspronkelijke Vuurbal. Deze uitbarsting van energie is zo groot geweest dat alle planeten, sterren, zonnestelsels en constellaties erin verdwijnen.

Dit is creativiteit, scheppingskracht. We denken bij creativiteit vaak in termen van een menselijke mogelijkheid. Maar laten we eens stilstaan bij de scheppingskracht die heel het universum doordringt.

3.Een nieuwe functionele Kosmologie: therapie voor onze cultuur en onze tijd.

Wat is een kosmologie en waarom is het belangrijk om een functionele kosmologie te hebben? Kosmologie is de geschiedenis van het ontstaan, de ontwikkeling en de bestemming van de kosmos vanuit een wetenschappelijk oogpunt. Vanuit de traditie is het de studie van de kosmos en de plaats van de mens daarin. Het is zowel een wetenschappelijk als ook een religieus begrip.

Twee van de grootste kosmologen uit de christelijke traditie zijn Thomas van Aquino en Dante. De bekendste kosmologen uit onze tijd zijn Carl Sagan en Stephen Hawking.

Kosmologie zoekt naar een antwoord op de vraag van alle mensen van alle tijden: wie ben ik, waar kom ik vandaan, wat heb ik hier te doen?

De fundamentele weg die ieder mens te gaan heeft, is de weg naar het centrum. Thuiskomen in de kosmos, weten waar we wonen. Weer gevoelig worden voor alles om ons heen.

Ieder kind kan het verhaal leren en horen:

Jij komt voort uit de energie en kracht

die heel de kosmos tot stand heeft gebracht;

het begin van de kosmos, is ook jouw begin..

Jij bent geboren uit het vuur dat de sterren vormde,

dat vuur leeft in jou.

 

big bang nasa 1

Begin. Afbeelding NASA

 

Alles komt voort uit een ultiem geheim, mysterie. Wat was er voor de vuurbal, is dezelfde vraag als waar komt alles vandaan, hoe is alles ontstaan.  Als we dieper binnengaan in het grote verhaal over het ontstaan van alle dingen, zullen we ontdekken hoe er steeds nieuwe dingen ontstaan in de kosmos. Als de vuurbal niet een bron van openbaring is, wat dan wel?

Mensen hebben altijd gezocht naar het begin van het bestaan. Heel de wetenschap is in de kern de ontwikkeling van de gevoeligheid en de ideeën die nodig zijn om te kunnen verstaan wat er om ons heen gebeurt. De plaats waar het Universum is geboren is 15 miljard lichtjaar van ons verwijderd.

Veel geleerden vinden dit de allerbelangrijkste ontdekking van onze tijd. Daarvoor is heel veel onderzoek nodig geweest. Maar een nog grotere uitdaging dan al het geduld en de inzet van ontelbare wetenschappers is de betekenis van dit alles te vinden voor het leven van de mensen nu.

De eerste ontdekkingen m.b.t. de Kosmos, vierhonderd jaar geleden brachten een splitsing teweeg tussen geloof en wetenschap. Het was immers een inbreuk op de traditionele wereldbeelden van die tijd. Nu zijn we op het punt gekomen dat het wetenschappelijk verstaan van het universum en de intuïtie van de mens omtrent de zin en de bestemming van het bestaan elkaar steeds meer vinden.

Wetenschap gaat nu een fase van wijsheid binnen. Het gaat om de betekenis van de mens in een zich ontwikkelende kosmos. Hieruit kan een nieuwe vitaliteit voortkomen, een vitaliteit die we zo hard nodig hebben bij de vragen waarvoor we ons als mensen temidden van de gemeenschap van leven op Aarde nu gesteld zien.

Dit nieuwe bewustzijn begint mensen te veranderen. Maar we hebben er nog amper woorden voor. Wat we nodig hebben is een voortdurende contemplatie van het universum en het ontstaan van alles. Leren hoe alles tot stand gekomen is, leren hoe het universum werkt en dit weten en ontdekken verbinden met ons dagelijks leven. Daaruit licht een nieuwe manier van menselijk bestaan op.

Het zoeken van de mens naar het begin van de Kosmos is er geweest sinds er menselijk bewustzijn was. Wat betekent het om mens te zijn in de kosmos? En deze vraag moet in iedere tijd weer opnieuw beantwoord worden.

Mensen hebben de heilige verhalen verteld en doorgegeven om antwoord te krijgen op hun vragen over de zin van het bestaan. Iedere tijd moet opnieuw een eigentijds antwoord op de bestaansvragen. Ook wij in onze tijd staan voor die dringende vragen.

In onze religie en geloof staan we stil bij de diepe vragen van de kosmos in de context van de klassieke geschriften. Maar leggen we de verbindingen wel diep genoeg? Met de actuele werkelijkheid van grond, lucht, water, de miljoenen jaren dat de Aarde met al haar leven zich ontwikkelde en het hele proces waardoor alles tot stand is gekomen. Dit alles wordt gezien en gehanteerd als wetenschap en is losgeraakt van de vragen naar zingeving.

DE OUDE KOSMOLOGIE functioneert niet langer, als gevolg van het moderne denken. We schijnen de diepere vragen niet meer te kunnen stellen in onze huidige wereld. Maar om volop mens te worden en onze plaats in te leren nemen in het grote geheel, zullen we weer rond het vuur moeten zitten en luisteren. Want wie wijdt de kinderen van nu in de kosmos in?

“Als reclame de scheppende kracht kan zijn in het vormen van het wereldbeeld van onze kinderen, dan is het hard nodig om een ander verhaal te vertellen over de KOSMOS en het leven.” Br. Swimme.

 

Kosmologie 2009

Inspiratie: Br. Swimme

Samenstelling Elly Verrijt

Het Nieuwe Verhaal

 

Vijftien miljard jaar geleden kwam in een enorme flits het heelal tot stand. Een oerenergie blies het tot bestaan met een intensiteit die nooit meer is voorgekomen in de kosmos. Met een geweldige kracht dijde het heelal uit in iedere richting zodat de elementaire deeltjes zich konden stabiliseren en de eerste atomen, waterstof en helium, ontstonden. Na een miljoen turbulente jaren kwamen de voortrazende deeltjes genoeg tot rust zodat de oer-vuurbal in deeltjes uiteen kon vallen en al een nieuwe fase in het wordingsproces van de kosmos aan.

Een miljard jaar ononderbroken nacht gaf het universum de gelegenheid om zich voor te bereiden op de volgende grote verandering. In diepten stilte sidderde het heelal van enorme creativiteit en schiep de sterrenstelsels: het Andromeda stelsel, de Virgo groep, Pegasus, Fornax, de Magelaanse Wolken, M33, de Coma groep, de Beeldhouwer, de Herculesgroep en ons eigen Melkwegstelsel; in totaal drie honderd miljard sterrenstelsels. Deze gigantische structuren draaiden rond in de leegte van de ruimte en veegden alle waterstof en helium bijeen in evoluerende stelsels en groepen van stelsels. Ieder sterrenstelsel gaf zijn eigen unieke vorm aan het heelal. Ieder bevatte een eigen interne dynamiek. Ieder bracht uit de eigen materie miljarden en miljarden primaire sterren voort.

 

expnding Universe Nasa 10

uitdijend universum, foto Nasa

De schitterendste sterren raasden door hun natuurlijke evolutie heen en ontploften in kolossale supernova’s die in lichtsterkte overeen kwamen met miljarden sterren. Zij spuwden het sterrenmateriaal de ruimte in. Nieuwe sterren werden gevormd uit deze materialen ontstaan tijdens processen van een miljard jaar radioactiviteit. De tweede generatie sterren waren rijker in potentie en meer complex van interne structuur omdat de primaire sterren al de elementen hadden gevormd: koolstof, stikstof, zuurstof, molybdeen, calcium, magnesium en de andere honderd elementen.

Vijf miljard jaar na het begin van de tijd kwam de ster Tiamat op in ons spiraalstelsel. Tiamat verrichte wonderen in haar helse buik en offerde daarna zichzelf op in een supernova explosie die deze nieuwe elementaire kracht in alle richtingen blies zodat het avontuur zich kon voortzetten.

Vijf miljard jaar geleden, nadat het heelal zich gedurende tien miljard jaar had uitgebreid en ontwikkeld, prikkelde onze melkweg een vredig drijvende wolk van overblijfselen van Tiamat en tien duizenden nieuwe sterren werden geboren. Enige daarvan werden kleine bruine dwergsterren. Andere werden superreuzen die snel opgloeiden als supernova’s. Anderen werden stabiele lang brandende gele sterren en nog anderen werden sluimerende rode sterren. Het heelal, dat op verscheidenheid uit was, bracht uit die zwevende wolk van elementen onze eigen ster voort, de Zon.

nasa 9 Expanding Universe

 

Nasa foto

Eenmaal tot bestaan gekomen bleek dat de Zon zichzelf kon ontwikkelen. De wolken elementen die erom heen zweefden werden weggeblazen en de rest werd een schijf met veel ringen waaruit de aan de zon gebonden planeten ontstonden: Mercurius, Venus, Aarde, Mars, Jupiter, Saturnus, Uranus, Neptunus en Pluto.

De vroege planeten kookten met hun gesmolten en gasachtige materialen. Op Mercurius, Venus, Mars en Pluto, gingen de chemische combinaties spoedig over in rotsen en continenten en een korst, die tenslotte zo de dynamiek overheersten dat alle verdere creativiteit tot stilstand kwam. Op Jupiter, Saturnus, Neptunus en Uranus kwam de chemische creativiteit nooit verder dan eenvoudige samenstellingen en zij bleven gedurende miljarden jaren voornamelijk als gassen voortbestaan.

 

Op Aarde bestond de materie uit vaste stof, vloeistof en gas die van de ene in de andere vorm over gingen en een voortdurende chemische baarmoeder vormden waaruit vier miljard jaar geleden Aries, de eerste levende cel voortkwam. Dit kon gebeuren omdat er evenwicht bleek te bestaan tussen eigen interne dynamiek en de positie van de Aarde in het zonnestelsel.

Zon en planeten

De oercellen, prokaryoten genoemd (kernloze cellen), hadden de macht zich te ontwikkelen zoals de sterren en de sterrenstelsels, maar zij bezaten ook verbazingwekkende nieuwe gaven. De cellen konden zich belangrijke informatie herinneren, evenals de manier om zich te binden aan een andere levende cel. De cellen bezaten ook een nieuwe manier van creativiteit, zij maakten een chemische handschoen waarmee zij pakjes energie konden opvangen die door de Zon met de snelheid van het licht werden rond gegooid. Die chemische quantums gebruikten zij als voedsel.

Spiraalstelsels hebben de macht om continu sterren voort te brengen, maar sommige van de planeten die verschenen en enige tijd opbloeiden, zagen dat aan hun voortgang een halt werd toegeroepen, zoals in het geval van Jupiter en de andere planeten die rond de zon cirkelden. Zelfs in deze heksenketels van creativiteit, waarin het heelal zich blijft ontplooien over miljarden jaren, stopte alle belangrijke ontwikkeling zoals gebeurde op Aarde, een twee miljard jaar geleden.

eerste cellen

Aries en haar nakomelingen, de prokaryocyten (voorgangers van kernhoudende cellen), die hun waterstof opnamen uit de oceanen maakten daarbij zuurstof vrij in het systeem Aarde; de zuurstof verzadigde langzaam  het land, de zeeën en de atmosfeer. Zij veranderden de chemie van de Aarde met dit explosieve element waardoor de prokaryocyten onwetend de Aarde duwden in een uiterst onstabiele toestand; een toestand die zij zelf niet konden verdragen. Na enige tijd verdwenen de voornaamste groepen van prokaryocyten die opgeblazen werden door de zuurstof. Maar uit die crisis, die de stabiliteit van de hele planeet bedreigde, kwam Vikengla op, een nieuw en radicaal verbeterd wezen.

Vikengla was de eerste cel met een kern die niet alleen in staat was met zuurstof te leven, maar om deze gevaarlijke energie te veranderen in eigen voordeel, en daarom ziedde van creativiteit. De eukaryoten vonden de meiotische cel (zich geslachtelijk vermenigvuldigend) uit en daardoor kon de verscheidenheid zich honderdvoudig uitbreiden, omdat nu twee genetisch verschillende wezens zich konden verenigen en uit hun genetisch materiaal een volkomen nieuw wezen konden voortbrengen.

Eukaryoten vonden ook de eigenschap uit om levende wezens op te eten en daarmee de gemeenschap op de Aarde te versterken door behalve een geslachtelijke band, ook de intimiteit te beleven door roofdier – prooi verhoudingen. Tenslotte, op het einde van het tijdperk waarin zij de verst ontwikkelde organismen op Aarde waren, namen de eukaryoten de gewaagde stap om zich met triljoenen samen te voegen en zo Argos te doen ontstaan, het eerste meercellige dier.

Zeshonderd jaar miljoen jaar geleden, kwamen de meercelligen te voorschijn met een variatie van verschillende lichamen; zo ontstonden de koralen, wormen, insecten, krabben, sponzen, spinnen, gewervelde dieren, bloedzuigers en andere vormen die weer uitstierven. Het leven had zijn intrede gedaan in de meso -kosmos. Wormen leerden te kronkelen bij het zoeken naar een zachte prooi. Zij kregen vlezige vleugels die hen naar de oceanen konden brengen, vonden de tanden uit, terwijl anderen de schaal uitvonden. Oceaangolven lieten zeeplanten stranden op de hete rotsen. Omdat deze niet in staat waren om terug te kruipen, vonden zij de houtcel uit en leerden om rechtop te staan als mangrove bomen die groeiden langs oceanen en rivieren en die zich op hun beurt weer omvormden tot zaaddragende bomen die in staat waren om hele continenten met leven te bedekken. De dieren volgden de planten op hun weg naar de Aarde, en spoedig krioelden de continenten die gedurende twee miljard jaar levenloos op de aardkorst hadden gedreven, met amfibieën, reptielen, insecten en de grote dinosaurussen met hun glimmende ogen die konden reiken naar de door zonlicht overgoten bladeren van de kruinen van het bos.

Dat al die creativiteit plaats kon hebben op de Aarde kwam door verschillende stabiele omstandigheden. Dit waren de stabiliteit van de zon bij de verbranding van waterstof, de stabiele omwenteling van de Aarde rond de zon en de stabiliteit van triljoenen chemische verbindingen verspreid over de Aarde. Echter het sterrenstelsel is ook een geweldige haard voor rampen die de Aarde ook op regelmatige tijd bezochten; de grootste ramp gebeurde als andere hemellichamen botsten met de Aarde en haar broze weefsel van leven. Zevenenzestig miljoen jaar geleden, hadden er astronomische botsingen plaats die de atmosfeer en het klimaat op Aarde zo veranderden dat alle levende wezens een nieuwe vorm moesten vinden om te kunnen voortbestaan, ofwel ten onder gaan. Massaal uitsterven maakte dat veel dieren de dinosaurussen volgden in hun graven. Maar zulk een vernietiging opende ook nieuwe mogelijkheden waar o.a. de vogels en de zoogdieren gebruik van maakten die zich vermenigvuldigden en opbloeiden in het kielzog van de ramp.

bron foto:internet

Toen de zoogdieren twee honderd miljoen jaar geleden het leven op Aarde begonnen, ontwikkelden zij een emotionele gevoeligheid, een nieuwe eigenschap van het zenuwstelsel, om het heelal te ervaren. In het hele bestaan van de zoogdieren en speciaal tijdens de laatste zevenenzestig miljoen jaar van het Kenozoïcum, maakten de schoonheid en de verschrikking van de Aarde een diepe indruk op de psychische natuur van al de zoogdieren; de pracht van de veren van de vogels, de bedwelmende tooi van de bloemen, de heerlijkheid van de vruchten, de angst in het bos bij nacht en de oerbinding tussen moeder en kind. Dit liet een indruk achter bij alle walvissen, de knaagdieren, de zeeleeuwen, de vleermuizen, de olifanten, de stekelvarkens, de paarden, de spitmuizen, de herten, de chimpansees en de mensen. In zeldzame gevallen was onder de hoogste zoogdieren, speciaal onder de primaten, die emotionele gevoeligheid zo diep geworden dat er een nieuwe eigenschap tot leven kwam in het zenuwstelsel: het bewustzijn van zichzelf. Toegerust met deze twee eigenschappen zocht de mens zijn eigen plaats in de zich ontwikkelende Aardegemeen- schap.

Foto: internet

Vier miljoen jaar geleden begonnen in Afrika de mensen rechtop te lopen en nog twee miljoen jaar later, begonnen zij hun handen te gebruiken om gereedschappen te maken van het materiaal van de Aarde. Anderhalf miljoen jaar geleden konden deze rusteloze handen het vuur hanteren en zo de energie van de zon gebruiken die was opgeslagen in hout en hun eigen producten te maken. Vijfendertigduizend jaar geleden, begonnen de mensen die hun verwondering voor hun bestaan wilden uitdrukken in vieringen, die tot uiting kwamen in grotschilderingen diep in de Aarde. Ze brachten nachten door met feesten en musiceren, met rituelen bij het overlijden van vrienden en de wisseling van de seizoenen. Deze werden weergegeven in artistieke afbeeldingen van de dieren, zo diep in hun geest vastgelegd

Foto: internet

Door deze menselijke ontwikkeling mens kwam er op de Aarde een inzicht omtrent de zaden, de wisseling van de seizoenen en van het oerritme van het heelal. Hoewel enige kennis hiervan al miljoenen jaren tevoren aanwezig was en hoewel mensen al een paar miljoen jaar met deze kennis werkten, begon de mens pas twaalf duizend jaar geleden hier bewust gebruik van te maken door het tam maken van dieren en het cultiveren van planten: tarwe, gerst en geiten in het Midden Oosten, rijst en varkens in Azië, maïs, bonen en alpacagras in Amerika. Omdat er voldoende voedsel was kon de bevolking groeien. De eerste Neolithische dorpen die mensengroepen groter dan duizend mensen konden onderhouden waren Jericho, Çatal Hüyük en Hassuna: tien duizend jaar geleden. Spoedig ontstonden over de hele planeet Neolithische dorpen. Dit was de meest radicale sociale verandering die zich ooit in de menselijke geschiedenis voltrok. In deze nieuwe menselijke samenleving werd pottenbaken, weven en architectuur uitgevonden. Er verschenen kalenders die de kosmische ritmen vastlegden, rituelen werden ontwikkeld en heiligdommen voor de Grote Moeder godheid opgericht die de eredienst voor totem dieren van het Paleolithicum vervingen.

Het belangrijkste is dat de grote meerderheid van de kernachtige termen van de diverse talen van de mens in die tijd tot stand kwamen, die oertypen van symbolen die het menselijke genetische erfgoed konden activeren. In dit tijdperk tien tot vijf duizend jaar geleden, hadden er belangrijke ontwikkelingen plaats in de taal, godsdienst, kosmologie, de kunsten, muziek en dans, die krachtige archetypen droegen. De stedelijke beschavingen die volgden konden beschouwd worden als een uitbouw van de culturele patronen die tijdens het Neolithicum werden gevestigd.

Vijf duizend jaar geleden ontstond er een nieuwe manier van leven, de stedelijke beschaving. Zoals aanvankelijk de cellen met een kern geen idee hadden dat hun activiteit zou uitlopen op complexe dierlijke organismen, zo ook hadden de mensen in de Neolithische dorpen van Sumerië geen idee dat hun sociale samenleving zou uitgroeien tot de krachtcentrales van het menselijke gebeuren: Babylon, Paris, Persepolis, Benares, Rome, Jeruzalem, Constantinopel, Athene, Bagdad, het Tikal meer van de Maya’s, Cairo, Mecca, Dehli, Tenochtitlan van de Azteken, Londen en Cuzco, de Inca Stad van de Zon.

De uitvinding van de bureaucratie met hiërarchische gezagsverhoudingen en nadruk op specialisatie, maakte snelle veranderingen mogelijk onder de mensen en in de natuur. Rivieren werden irrigatiesystemen voor de landbouw. Handelstransacties maakten gebruik van de energie van hele landen, als karavanen de wereld doorkruisten en er schepen werden gemaakt van bomen uit de bossen. De bevolking en de rijkdom namen snel toe, piramiden verschenen met fraaie tempels, prachtige heiligdommen, schitterende paleizen en kathedralen. Om deze stedelijke centra met hun concentratie van rijkdom en macht te beschermen en om grote gebieden van de planeet onder gezag van een staat te houden, werden legers opgericht. Die moesten met hun wapentuig, versterkingen en voortdurende oorlogen hele continenten doorkruisen, ondersteund door de oorlogsgoden die in de plaats waren gekomen van het beeld van de Grote Moeder, als de voornaamste symbolen van het menselijk gebeuren.

Te midden van deze turbulenties werden in de menselijke geest geboren de Tao, Brahman-Atman, de Hemel en het Nirwana vanwege het lijden in de wereld en de behoefte aan een hiernamaals na het lijden. Daarmee kwamen de wereldgodsdiensten op: het Boeddhisme, het Christendom en de Islam. Deze drongen de centra van de beschaving op de planeet binnen, van Europa door Noord- Afrika en India, en door het Eurasische continent naar China en Zuidoost Azië. Alleen de sub-Sahara, Amerika, Australië en enkele groepen van inheemse bevolking ontsnapten aan de overheersing en invloed van deze vier beschavingshaarden: het Midden Oosten, Europa, India en China.

Vijfhonderd jaar geleden begonnen de Europeanen aan de derde van de reeks grote volks- verhuizingen van de mensheid. De eerste had plaats toen de Homo Erectus (rechtop lopende mens) in noordelijke richting uit Afrika naar Eurasië reisde. Tijdens de tweede volksverhuizing trok Homo Sapiens (de huidige moderne mens) in de richting van Amerika en Australië. Het voornaamste verschil van de laatste verhuizing in de zestiende en zeventiende eeuw met de vorige volksverhuizingen was, dat nu de Europeanen nu waar ze ook heen gingen andere mensen ontmoetten. Uitgerust met superieure technieken en bureaucratieën koloniseerden zij de volken van de hele planeet, speciaal in Amerika en Australië. In de negentiende eeuw werd India toegevoegd als een kolonie, en werden Japan en China gedwongen handel te gaan drijven met Europa. De culturele en politieke betrekkingen van de mensheid veranderden zodoende op een radicale manier omdat de verschillende mensengemeenschappen met elkaar in contact kwamen en een gemeenschappelijk lot tegemoet gingen zoals nooit tevoren was gebeurd.

foto Internet

 

Terwijl deze mondiale politieke betrekkingen vorm kregen, kwam er in Europa een eigen ontwikkeling tot stand: de nationale staat met een eigen regering. Deze liberale democratische beweging die zich zou verbreiden over de hele planeet, begon op een gewelddadige manier met de Amerikaanse revolutie in 1776 en de Franse Revolutie in 1789. De nationale staat schiep tijdens de negentiende en de twintigste eeuw een hechte gemeenschap die de clan, het dorp en de hoofdstad verving. De heilige mystiek van de nationale staat kon worden gevonden in de idealen van het nationalisme, vooruitgang, democratische vrijheden en individueel recht op eigendom en verdienste. Zodoende namen conflicten tussen nationale staten het karakter aan van heilige oorlogen omwille van deze heilige idealen, hetgeen uitliep op spanningen in heel Europa. Tijdens de twintigste eeuw raakte ook de hele wereld erbij betrokken.

De dominante eenheid die nu opkwam was niet een speciale nationale staat, maar de multinationale onderneming. Deze nieuwe instellingen gebruikten uitgebreide wetenschappelijke, technologische, financiële en bureaucratische macht om het Aarde gebeuren te gebruiken voor een economisch doel. Op het einde van de twintigste eeuw verdwenen de vernietigingen van de oorlogen in het niet vergeleken bij de vernietiging van de natuur door de plundertocht van de industrie. In geologische termen uitgedrukt, kwam er door de mens een einde aan het zevenenzestig miljoen jarige tijdperk van het Kenozoïcum.

De industriële mens groeide aan tot miljarden en werd zo het talrijkste van alle organismen op de Aarde. Deze mens drong zich binnen in de ecosystemen over de hele planeet, daarmee drastisch de verscheidenheid op de Aarde verminderend en het leeuwendeel van het bruto Aarde product gebruikend voor menselijke sociale doeleinden. Tijdens dit alles trad er een geweldige verandering op in het bewustzijn van de mens. Mensen ontdekten dat het heelal als geheel niet alleen een achtergrond is, niet alleen een plaats, het heelal is zelf een zich ontwikkelende gemeenschap van wezens. Door wetenschappelijk onderzoek ontdekten de mensen dat zij participanten zijn in dit evolutieproces van vijftien miljard jaar dat een complex functionerende Aarde heeft voortgebracht. Een aanhoudende en serieuze poging om het proces van het heelal te doorgronden werd gedaan door de westerse wetenschappers: Copernicus, Kepler, Galilei Newton, Buffon, Lamarck, Hutton, Lyell, Darwin, Spencer, Herschel, Curie, Hubble, Planck, Einstein en het hele moderne wetenschappelijke onderzoek. Dit bracht een radicaal nieuw verstaan van het heelal voort, niet alleen als kosmos, maar als een kosmogenese, een zich ontwikkelende gemeenschap met een belangrijke rol voor de mens in dit gebeuren.

Meer dan vijftien miljard jaar had het heelal sterren voortgebracht, sterrenstelsels, supernova’s, de eerste cellen, de meer ontwikkelde eukaryoten, de ontwikkeling van de dieren, planten en het zich bewust worden van zichzelf dat doordrong in de vele delen van de Aarde gemeenschap. De toekomst van de Aarde gemeenschap zal in hoge mate afhangen van de beslissingen die door de mensen gemaakt worden die zo diep zijn doorgedrongen tot zelfs in de genetische code van de Aarde.

De toekomst zal worden bepaald in het spanningsveld tussen het Technozoïcum, dat een toekomst voorstaat met toegenomen gebruik van de rijkdommen van de Aarde, alles ten voordele van de mens en zij die Ecozoïcum voorstaan : een nieuwe manier relatie tussen mens en Aarde, waarvoor het welzijn van de gehele Aarde gemeenschap de primaire zorg is

foto NASA

 

Proloog: The Universe Story

  • From The primordial Flaring Forth to the Ecozoic Era. A Celebration of the Unfolding of the Cosmos. Brian Swimme en Thomas Berry  ISBN 0-06-250835-0   Bewerking en vertaling: J. Barten en E. Verrijt

Verdere verdieping

Om het verhaal te vertellen aan kinderen

  • Born with a bang. The Universe tells our Cosmic Story.Jennifer Morgan, illustrations Dana Lynne Andersen ISBN  1-58469-032-1
  • Mammals who Morph. The Universe tells our Evolution Story. Jennifer Morgan, illustrations Dana Lynne Andersen ISBN 1-58469-085-2
  • From Lava to Life. Our Universe tells our Earth Story.  Jennifer Morgan, illustrations Dana Lynne Andersen ISBN 1-58469-042-9

 

 

foto: Universe NASA

Kosmisch Bewustzijn

 

vrije foto, Nasa

 

BEWUSTZIJN EN KOSMOS

 

Samenvatting : Reizen door de Geest; St. Grof

  1. Wat is kosmisch bewustzijn? Waar komt het vandaan?
  2. Hoe manifesteert het zich? Doorbraken, crisis: individueel en op Aarde niveau
  3. Het proces; de ziel en de Aarde zijn
  4. Wat kunnen we doen? Ecologie en hulpverlening.

AD 1. WAT IS KOSMISCH BEWUSTZIJN? WAAR KOMT HET VANDAAN?

De moderne wetenschap en de uitdagingen van onze tijd met al hun ontdekkingen hebben ons op menselijke vermogens gewezen die al onze voorstellingen overstijgen. Zo wordt ons een heel nieuw beeld aangereikt van menselijk bestaan en in het bijzonder van de aard van menselijk bewustzijn. Dit zegt St. Grof aan het begin van zijn boek.

Laten we eens bedenken, al de uitvindingen en al wat wij nu kunnen weten over de wereld en over menselijk bestaan. Al dat wat onze voorouders niet wisten. Al de informatie, prikkels en indrukken die ons dagelijks overspoelen en aanraken.Wat dit alles doet met het innerlijk van de mens. Dan is het toch ook geen wonder dat de aard van de vragen, de levenscrisissen van mensen heel anders zijn dan die van onze voorouders. Dat delen van de menselijke ziel aan het licht komen waarvan we vroeger geen weet hadden.

Naast een nieuw wereldbeeld als gevolg van de vele nieuwe ontwikkelingen in de wetenschap, zien we ook een nieuw beeld van de menselijke ziel en psyche opdoemen.Dat we niet weten hoe dit alles tegemoet te treden, hoe met dit alles te leven en dit te integreren is dan ook heel begrijpelijk een reden waarom zowel de ziel van de individuele mens als ook van de Aarde in crisis zijn. De oude antwoorden kunnen niet langer de zin geven die we zoeken.

De grote veranderingen: we leven tussen twee werelden in.

Er is een radicale verandering van het begrip “stoffelijke wereld”. (Einstein, Kwantum fysica) Het heelal is niet enkel vaste materie. Atomen zijn niet compact en onverwoestbaar. Het universum is geen machine, die op vaste wetten loopt. We dachten, dat als we de wetten zouden kennen, dat we dan alles zouden kunnen weten. Dat we dan leven kunnen maken. Velen zijn nog zo bezig, vanuit dit wereldbeeld. Dit noemen we het Newtoniaanse beeld van de wereld en van de kosmos. De mens is in dat beeld, zoals ook leven en bewustzijn, een toevallig bijproduct uit de schikking van atomen voortgekomen. Dit is wat we noemen een mechanistische wereldopvatting. Daarin is de mens weinig meer dan een hoogontwikkelde denkmachine.

De mens wordt afgebakend door zijn huid en bewustzijn is gelokaliseerd in de hersenen. Wat we wisten komt enkel vanuit dat wat ons wordt aangereikt door onze zintuigen. Ethiek, kunst, religie zijn in een materialistische opvatting van bewustzijn enkel bijproducten van materiele processen in de hersenen. Uit onderzoeken is gebleken dat inderdaad bepaalde vormen van bewustzijn kunnen worden gelokaliseerd in de hersenen, maar daarmee hoeft niet alles gezegd te zijn. Bewustzijn hoeft niet als bron onze hersenen te hebben. Het is nog niet echt bewezen maar met steeds meer kennis over de kosmos zouden we in de toekomst misschien kunnen gaan bewijzen dat de bron van bewustzijn buiten onze hersenen ligt. Daarmee wordt dan een oneindige grote wereld van mogelijkheden geopend.

De Newtoniaanse opvatting van de werkelijkheid is verantwoordelijk geweest voor een zeer beperkte kijk op mensen en hun mogelijkheden. Onze kijk op alles, ons wereldbeeld, de Aarde, ons innerlijk is er sterk door bepaald. Het is het meest gangbare, dat wat we gewoon vinden.Dan kun je altijd alles uitleggen, bewijzen, verklaren, uit elkaar rafelen. Objectieve realiteit is wat telt. Alles wat daarin niet past wordt afgedaan als mentale stoornis/ziekte. Zo werkt de psychiatrie doorgaans en ook de psychologie (DSM)

De wetenschap ontdekt de Geest in de natuur.

De Newtoniaanse principes hebben ernstige beperkingen en zwakke plekken, stelt St. Grof vast.Atomen bestaan uit nog kleinere deeltjes (uitvinding van de atoomsplitsing). Dat had veel grotere gevolgen dan enkel het ontstaan van de atoombom, het ontdekken van atoomenergie. Er is nu een compleet andere opvatting over wat materie is, wat geest is en bewustzijn. Dan wordt alles anders. Einstein had dit alles gezien en ontdekt en was geschokt door de consequenties die dit zou hebben, en veranderde de feiten tot hij wel moest toegeven dat het juist was wat hij gezien had.Subatomaire deeltjes gedragen zich anders en gehoorzamen niet meer aan de Newtoniaanse wetten. Natuurkundigen noemen dit het dynamische vacuüm.

Bewustzijn vervult een actieve rol in de schepping en de werkelijkheid zelf. Tijd en ruimte zijn geen gescheiden entiteiten, maar geïntegreerd. Er is geen leegte, ruimte tussen objecten. Alles heeft een ontzaglijke dichtheid en materie en energie zijn inwisselbaar. Bewustzijn is een integraal deel van de structuur van de kosmos en is niet beperkt tot activiteit binnen onze schedel.Het universum is een oneindig complex systeem van trillings-fenomenen i.p.v. ophoping van objecten. (holografie)

De verdere gevolgen.

. Een veel meer omvattend wereldbeeld in alle vakgebieden is nodig.

. Grenzen in de wereld zijn illusie en dan te bedenken waar de huidige oorlogen over gaan.

. Mentale functies komen niet alleen de mens toe, maar de hele natuur: planten, dieren,

anorganische elementen.

. Geest en natuur vormen een onscheidbare eenheid (G. Bateson).

. Bewustzijn en creativiteit kunnen niet worden teruggeleid tot materie (neurofysiologische activiteiten) maar zijn de hoofdkenmerken van al wat is. (St. Grof) “Ons normale bewustzijn, het rationele bewustzijn, is slechts een speciaal bewustzijn, terwijl overal om ons heen, en gescheiden ervan door een ragfijn scherm, geheel verschillende bewustzijnsvormen zijn. Geen enkele beschrijving van het universum in zijn totaliteit kan afdoende zijn als zij deze andere vormen van bewustzijn veronachtzaamt”. W. James.

Ad. 2 GESCHIEDENIS/ REVOLUTIE IN BEWUSTZIJN EN HET NIEUWE WETENSCHAPPELIJKE WERELDBEELD.

G. Jung: Hij wist dat we verder moesten kijken dan de persoonlijke biografie en daarbij ging hij een grote stap verder dan zijn leermeester Freud. Hij beschreef het collectieve onbewuste; informatie over de menselijke psyche, geschiedenis, cultuur die beschikbaar is voor allen in de diepte van de ziel Hij beschreef synchroniciteit; gebeurtenissen die niet kunnen worden teruggebracht tot het principe van oorzaak en gevolg. Psyche en stoffelijke wereld zijn nauw vervlochten.

Onderzoek naar LSD, Oosterse filosofie, sjamanisme, mystiek, experimentele psychotherapie (Grof- LSD) en veertig jaar van intensief bewustzijnsonderzoek zijn voorbijgegaan. We weten veel meer over dood en sterven en de relatie tussen bewustzijn en de hersenen.

Niet-alledaagse bewustzijnstoestanden.

Door westen en de moderne wetenschappen een verwaarloosd terrein. Alles wat anders is dan nuchtere, alledaagse bewustzijnstoestand werd naar het land van pathologie verbannen

Niet-alledaagse bewustzijnstoestanden;

. in de oude, preïndustriële samenleving zeer gerespecteerd.

. weg om in contact te komen met heilige dimensies, met natuur, met elkaar..

. deze geestestoestanden werden gebruikt als een weg om ziekten te genezen en te

onderkennen

. bron van artistieke inspiratie

. toegangspoort tot de intuïtie /buitenzintuiglijke waarnemingen (ESP)

. in oude culturen wordt veel tijd en energie besteed aan het ontwikkelen van deze

toestand (rituelen, bijv. zweethut ceremonie)

Of het nu voortkomt uit meditatie, experimentele psychotherapie, spontane psycho-spirituele crisis, bijna- dood ervaring, trauma: allemaal vertegenwoordigen ze toegangen tot veel dieper liggende gebieden van de menselijke psyche. Dit alles is een heel nieuwe manier om naar de werkelijkheid te kijken, vooral naar wat er gebeurt met de mens in een psycho- spirituele crisis.

Het transpersoonlijke domein

Wanneer we spreken over het transpersoonlijke ( een stroming in de psychologie die pas enkele decennia oud is, (Maslow, Grof, Perry e.a.) dan beginnen we over bewustzijn te denken als iets dat buiten ons en onafhankelijk van ons bestaat. Spreken over transpersoonlijk bewustzijn betekent dat je naar bewustzijn kijkt als iets wat in essentie niet gebonden is aan materie, bijv. dus aan ons lichaam. Het is onbegrensd en reikt voorbij aan de grenzen van tijd en ruimte.

Het transpersoonlijke bewustzijn proberen te begrijpen is even uitdagend als je voor te stellen hoe groot de kosmos is, al kijkend naar de sterren. De onvoorstelbare ruimte in het heelal voorstellen is hetzelfde als proberen te begrijpen hoe de ruimte in de ziel en psyche van mensen er uit ziet. Zoals we nu weten is het heelal onbegrensd en datzelfde vinden we terug in de ziel. Ook zijn geest en bewustzijn niet het alleenrecht van mensen; ze doordringen de hele natuur en ze bestaan in de meest elementaire en complexe vormen van leven. We moeten verder kijken als wat we de perceptie van ons gezonde verstand beschouwen. Willen we dat niet, dan moet je wel je ogen sluiten voor zoveel wat we niet kunnen verklaren op de wijze dat de moderne wetenschap dat wil doen. Vooral het moderne bewustzijnsonderzoek heeft ons veel te vertellen.

Aanvaarden van de transpersoonlijke aard van het bewustzijn betekent ook aanvaarden dat ons leven niet alleen gevormd is door directe invloeden uit onze omgeving van het moment van onze geboorte, maar evenzeer door voorouderlijke, culturele, spirituele en kosmische invloeden ver buiten het bereik van wat wij kunnen waarnemen met onze zintuigen. In onze gewone bewustzijnstoestand speelt ons leven zich af in onze ervaring of binnen het ervaringsbereik van onze vijf zintuigen. Daarmee is onze waarneming beperkt tot het hier en nu.

We kunnen ons wel herinneren of fantaseren over de toekomst. We kunnen ons wel bewust zijn van zaken die buiten het bereik van onze zintuigen gebeuren, maar we kunnen ze niet direct ervaren. In het domein van het transpersoonlijke verlaten we de gebieden die we in ons dagelijks leven als vanzelfsprekend beschouwen. Dan kunnen er allerlei dingen gebeuren en bewust worden, die we als heel werkelijk ervaren, maar die niet het product kunnen zijn van onze verbeelding of herinnering. Want de wereld van het transpersoonlijke bestaat geheel onafhankelijk van ons. Jung heeft dit ervaren in zijn contact met zijn geestelijke gids Philemon.

In het transpersoonlijke domein ervaren we een uitbreiding of aanvulling van ons bewustzijn ver voorbij aan de gebruikelijke grenzen van ons ego en voorbij de fysieke beperkingen van ons dagelijks leven.We moeten dit terrein betreden met behoedzaamheid, want het is nog lang niet in kaart gebracht.  Met zorg want we betreden het onbekende. Als we omgaan met mensen in diepe psycho-spirituele crisissen lopen we met hen in dit onbekende terrein. Door de omstandigheden waaronder de crisis zich manifesteerde is de grens van het ego doorbroken en de mens wordt letterlijk de ontzaglijke innerlijke ruimte in gestoten.

Bij het in kaart brengen van de ruimte van het transpersoonlijke geeft St. Grof drie ervaringsgebieden aan:

1.Een uitbreiding of aanvulling van het bewustzijn binnen het alledaagse begrip van ruimte en tijd Grof beschrijft hier in een hoofdstuk aan de hand van vele voorbeelden en neerslag van ervaringen: identificatie met andere mensen ( ervaringen van versmelting, eenwording met andere mensen, bijv. ook alle pijn voelen van de kinderen in oorlogssituaties, je wordt die kinderen, mystieke ervaring)

Identificatie met groepen van mensen, bijv. heel de mensheid, alle leven op aarde. Dit is bijv. beschreven in de dagboeken van de mensen op weg naar de maan).

Deelhebben aan de ervaringen van dieren, letterlijk in het bewustzijn van dieren kunnen binnen gaan. Mensen ervaren ook het bewustzijn van planten en botanische processen. We vinden dit heel duidelijk beschreven ook in de oude culturen.

Soms ervaren mensen ook dat hun bewustzijn zich uitbreidt tot alle leven op de planeet. Ze ervaren dan de totaliteit van alle leven; leven als een kosmische ervaring.

Transpersoonlijke ervaringen openen de mens voor een dieper begrip van de rol van oerkrachten in de natuur, chaos en dood en de transformatie die daaruit voortkomt

Doordringen in het bewustzijn van onbezielde materie en anorganische processen. Mensen hebben ervaren dat ze water werden, rivier, zee of berg. Ze werden een van de elementen. Vaak vinden we deze ervaringen ook beschreven in spirituele geschriften. Ze worden gebruikt om mystieke ervaringen te beschrijven..

Gaia; de ervaring van planetair bewustzijn. Mensen die dit ervaren zijn diep getroffen door het denkbeeld van onze planeet als kosmische eenheid. Zij zien de verschillende aspecten van onze planeet – geologische, biologische, psychologische, culturele,technologische- als uitingen van een volgehouden inspanning om een hoger niveau vanzelf verwerkelijking te bereiken. De processen van de Aarde worden geleid door een hogere intelligentie die alle menselijke vermogens te boven gaat en deze intelligentie verdient respect en vertrouwen. ( L. Thomas ;Levens van een cel)

2.Een uitbreiding of aanvulling van het bewustzijn voorbij het alledaagse begrip van ruimte en tijd.

Transpersoonlijk bewustzijn stelt mensen in staat heden en toekomst te ervaren en voorbij de grenzen te gaan van de door ons gemeten tijd. Hier ligt het terrein waar we onszelf kunnen ervaren als embryo, als bevruchte eicel, conceptie. Of mensen gaan nog veel verder terug en ervaren bijv. wat er ligt in de herinnering van hun voorouders of maken contact met vormen van leven, ver voordat wij bestonden. (geschiedenis van ontwikkelende leven in de kosmos)  We spreken dan van karmische herinneringen of vroegere levens. Sommige mensen ervaren de Big Bang of zien de sterren geboren worden.

Grof beschrijft dan in een hoofdstuk, aan de hand van de neergeschreven ervaringen van mensen allerlei vormen van transpersoonlijk bewustzijn, waarin mensen dingen doorleven uit een ver verleden, veel verder dan hun biografisch verleden. Hij heeft het dan over de jeugd van onze ouders en voorouders, herinneringen van de mensheid als geheel (raciale en collectieve ervaringen) en het mysterie van karma en reïncarnatie.

Hij zegt dan hoe in zijn ervaring mensen vaak diepe genezing vinden als ze een episode van vroegere levens doorleven (bijv. via holotroop ademen). Hij stelt dan ook dat reïncarnatie geen kwestie is van geloof, maar een serieuze poging zich een idee te vormen van heel concrete en heel specifieke ervaringen en waarnemingen aangaande vroegere levens.

Andere voorbeelden van een dergelijke bewustzijnservaringen beschrijft Grof in de bevindingen van de parapsychologie. Deze vorm van wetenschap is heel omstreden in de westerse wetenschap.

Het zijn de ESP verschijnselen, de buitenlichamelijke ervaringen. Bijv. het vermogen om gebeurtenissen over een afstand te ervaren, telepathie, helderziendheid, wetenschap van dingen die nog moeten gebeuren. Zij kunnen op zich zelf staande episodes in de loop van het leven zijn of onderdeel van een reeks gebeurtenissen in het proces van een transformatie crisis of spiritual emergency. ( noodtoestand)

Deze ervaringen kunnen op uiteenlopende manieren worden opgewekt zoals in levensbedreigende noodsituaties, bijna dood ervaringen en ervaringen van klinische dood, diepgaande experimentele therapie sessies, psycho-spirituele crisis, inname van bepaalde psychoactieve stoffen. Sommige van deze ervaringen zijn beschreven in het Tibetaanse Dodenboek.

Als onderzoeker van menselijk bewustzijn zag Grof dat dergelijke ervaringen vaak gepaard gaan met een diepe metafysische angst. De angst komt voort uit het weten dat dergelijke ervaringen fundamentele overtuigingen omtrent de werkelijkheid tarten en ondergraven. Je weet gewoon niet wat je overkomt en denkt dat je gek wordt. Daarom wordt de diepte van deze ervaringen ontkend, weggeduwd en door omstanders bestempeld als ziek en bizar. “Met andere woorden, wanneer we voor de keuze staan tussen het accepteren van een nieuw wereldbeeld en het beteugelen van onze angsten, kiezen we vaak voor het laatste (St. Grof)”

  1. Voorbij een gedeelde werkelijkheid; psychoide ervaringen.

Er is een grote categorie van transpersoonlijke ervaringen die ontstijgen aan zowel tijd-ruimte –continuüm als de werkelijkheid van ons dagelijks leven. Het is de wereld van spookverschijningen, communicatie met doden en het vermogen om aura’s, chakra’s of andere subtiele energieën te zien die niet algemeen worden herkend of bevestigd door de moderne wetenschappelijke methodes.Het is het terrein van de ontmoeting met geestelijke gidsen en verschillende bovennatuurlijke of dierlijke entiteiten. We kunnen fantasiereizen maken naar andere planeten en andere universa.  Voorbeelden zijn spiritistische seances, onderzoek naar de mogelijkheid van het overleven van bewustzijn na de dood, telepathische communicatie met overleden verwanten en vrienden, contact met onstoffelijke entiteiten en ervaringen in het astrale domein.

In niet-alledaagse bewustzijnstoestanden is het mogelijk energievelden te zien en te ervaren die in de mystieke tradities van het Oosten zijn beschreven, maar niet zijn geverifieerd door de westerse wetenschap. (Aura’s, subtiele lichamen, acupunctuurmeridianen, nadi’s, chakra’s e.d. ) De ervaringen van kundalini behoren ook tot deze categorie.

Contact met dierlijke geesten: vaak beperkt tot mensen van inheemse culturen.

Contact met geestelijke gidsen en bovennatuurlijke wezens. Ze worden waargenomen als bovennatuurlijke wezens die op hogere niveaus van bewustzijn en energie bestaan. Ze kunnen verschijnen als een herkenbare menselijke gedaante, en tot ons spreken zoals iemand ons in een droom kan aanspreken, of in stralend licht, of als een krachtig energieveld. Ze duiken spontaan op, vaak heel plotseling, tijdens perioden van innerlijke crisis, tijdens een ernstige ziekte. Door een lichamelijke kwetsuur of door geestelijke oefeningen. Ze staan ons bij en verlaten ons weer of blijven voor altijd bij ons. Dit gebeuren is eeuwenoud en wordt op velerlei manieren beschreven. Tegenwoordig noemen we het “channeling”

Reizen naar mythische werkelijkheden: het is de ervaring dat bepaalde mythische figuren werkelijk tot leven komen. In niet-alledaagse bewustzijnstoestanden kunnen deze figuren tastbaar worden ervaren.Het is de wereld van de archetypen en daarmee ga je een heel universele wereld binnen.

Veel mensen die door een diep transformatieve proces heengaan, ontmoeten archetypische godheden in de context van dit dood -en –wedergeboorte proces. Zij dragen de symbolische dood van het ego in zich, een noodzakelijke stap in het spiritueel ontwaken. Deze ervaring gaat meestal gepaard met sterke emoties. Het gevoel dat je dood gaat, of het gevoel je verstand te verliezen.

In niet-alledaagse bewustzijnstoestanden kunnen we deze figuren worden. Dit is de wereld van het collectieve onbewuste, een grenzeloze oceaan van kennis waaruit wij allen putten.

Ervaringen van de Schepper en kosmisch bewustzijn.

“Het is de meest alomvattende transpersoonlijke ervaring. Grenzen lijken op te lossen en het onderscheid tussen onszelf, andere mensen, voorwerpen en krachten verdwijnt. We ervaren eenheid en ontmoeten, of vereenzelvigen ons zelfs geheel met, het scheppende principe van het universum. Afhankelijk van de mate waarin we ons onze alledaagse identiteit nog bewust blijven, kunnen we deze ontmoeting ervaren als een met ontzag vervulde getuige of scheppende kracht zelf. Vaak wordt de scheppende kracht van het universum waargenomen als iets dat iedere vorm ontstijgt – zuiver bewustzijn dat is begiftigd met superieure intelligentie. En het vermogen om alle werelden te scheppen die we maar kunnen ervaren, zichtbare en onzichtbare, fysieke en etherische. Ervaringen van kosmisch bewustzijn zijn door de eeuwen heen beschreven in talloze religieuze geschriften. (Brahman, tao, taoïsme, pneuma in mystieke christendom, Allah in soefisme.) We kunnen niet alleen in contact komen met het scheppende principe, maar ieder van ons is in wezen dat scheppende principe, heeft er deel aan.

Wanneer we vereenzelviging met het kosmische bewustzijn ervaren, hebben we het gevoel dat we van binnenuit de totaliteit van het bestaan ontsluiten en we de Werkelijkheid omvatten die ten grondslag ligt aan alle werkelijkheden. We hebben een diep besef van verbondenheid met het hoogste en uiteindelijke principe van al het Zijnde. Dan is het duidelijk dat dit principe het enige mysterie is: als we dit aanvaarden kan al het andere eruit worden afgeleid en begrepen.

Deze ervaring van kosmisch bewustzijn is grenzeloos, onpeilbaar en onuitsprekelijk. Zelfs kortstondige blootstelling eraan bevredigt geheel onze begeerte naar begrip. Alle mysteries over het leven schijnen te zijn beantwoord en het is niet nodig een volgende stap te zetten. Het is onmogelijk en ook niet nodig om deze ervaring over te brengen aan anderen. Je leeft uit deze ervaring en dat is zelf bevestigend en een diep persoonlijke ervaring. ” S .Grof

AD 3. DE GEVOLGEN VAN DEZE INZICHTEN: DE ZIEL EN DE AARDE ZIJN ÉÉN.

Zorgvuldige bestudering van niet-alledaagse bewustzijnstoestanden, vooral die van transpersoonlijke aard, tonen aan, dat de oude definities van bewustzijn onvolledig en onjuist zijn. We verliezen nooit het contact met het kosmische bewustzijn omdat we er nooit helemaal van zijn gescheiden. Deze gedachte vinden we terug in alle mystieke tradities van de hele wereld. Aldous Huxley noemde dit “eeuwige filosofie”.

De nieuwe benadering van de menselijke psyche, gebaseerd op de onderzoeken van de laatste veertig jaar,overbrugt de kloof tussen de traditionele westerse wetenschap en de wijsheid van de eeuwenlange op ervaring gebaseerd spirituele stelsels.

Gebaseerd op de huidige wetenschappelijke onderzoeken van toestanden van niet-alledaags bewustzijn is het duidelijk geworden dat de oude praktijken noch pathologische verschijnselen noch het bijproduct waren van primitief bijgeloof. Ze kwamen voort uit de intuïtieve zekerheid dat er een veel bredere opvatting was van bewustzijn en creativiteit dan wat het newtoniaanse-werkelijkheids model aanreikte.

Een van de belangrijkste veranderingen die de meeste mensen door middel van niet-alledaagse bewustzijnstoestanden ervaren, is een nieuwe waardering voor de rol van spiritualiteit in het wereldplan.

Academische psychologie en psychiatrie hadden in onze eeuw spiritualiteit afgedaan als het product van bijgeloof, primitief magisch denken en regelrechte pathologie.

Door de inzichten van alles wat de laatste decennia ons hebben gegeven aan bewustzijns-onderzoek, zijn weer gaan beseffen dat spiritualiteit wordt geïnspireerd en geschraagd door perinatale ( van voor de geboorte) en transpersoonlijke ervaringen die hun oorsprong vinden in het diepst van de menselijke geest.

Het spirituele verlangen van mensen is dieper dan de seksuele drijfveer, zoals Freud ons wilde doen geloven. Het kan dan ook niet anders zijn dan dat de diepe levenscrisissen van mensen te maken hebben met de vervulling van dit diepste verlangen. Dat we dit diepe verlangen verwarren met honger en het onmiddellijke verzadigen is een van de diepste wortels van het onbegrensde consumeren en gebruiken.

Het is ook duidelijk dat vanuit deze visie er heel andere gekeken wordt naar de oorsprong en de aard van emotionele en psychosomatische stoornissen. Ieder mens heeft heel diep in zichzelf een innerlijk register van fysieke en emotionele trauma’s die veel verder reiken dan onze eigen biografie. We hebben het niet in de hand op welke manier we door de omstandigheden van ons leven daarmee in contact komen en hoe deze ervaringen de sleutel worden van een totaal heling- en transformatie proces.

AD 4. ECOLOGIE EN HULPVERLENING; SPIRITUELE LEIDING IN DEZE TIJD

Dat de rol van de gids op deze weg en de wijze van nabij zijn en ondersteunen heel anders is dan de traditionele psychotherapie aangeeft, mag wel duidelijk zijn. Dit vraagt om een apart beschouwing.

Hier komen we dan ook bij de kern van een ecologische therapie/ counseling. Het is een wijze van benadering waarbij uitgegaan wordt van het gegeven dat de psyche geen grenzen kent en beschikt over ogenschijnlijke grenzeloze bronnen en creativiteit. Daarom kunnen we bij iedere therapeutische ontmoeting dingen ervaren, of daarvan getuige zijn, die nog nooit eerder zijn gebeurd of waargenomen.

Grof vertelt aan het einde van zijn boek dat heel veel mensen die hij ontmoette en vergezelde in niet-alledaagse bewustzijnstoestanden te kennen gaven dat de mensheid zich naar hun opvatting op een kruispunt bevindt, en voor collectieve vernietiging dan wel voor een evolutionaire bewustzijnssprong van ongekende omvang staat. Het schijnt dat de mensheid als totaliteit betrokken is in een proces dat parallel loopt met de psychologische dood en wedergeboorte die een groeiend aantal mensen ervaren in niet-alledaagse bewustzijnstoestanden.

Als we doorgaan met het uitleven van destructieve aandriften uit de diepten van het onbewuste, zullen we onszelf en al het leven op de planeet ongetwijfeld vernietigen. Maar indien we er in slagen dit proces op voldoende grote schaal te internaliseren, kunnen we een evolutionaire stap vooruit zetten die even groot is als die welke onze conditie scheidt van de mensaap.

Het lijkt utopisch maar het waarschijnlijk onze enige kans. Dit blijkt uit hoe mensen uit een transpersoonlijke crisis komen. Naarmate hun agressie afnam, werden ze meer tevreden met zichzelf en vreedzamer naar anderen. Ze gingen van zichzelf houden zoals van alles om zich heen en hadden een nieuw vermogen om van alles intens te genieten en de behoefte om te grijpen en te consumeren werd veel minder.

Diep respect voor alle leven en ecologisch bewustzijn zijn de vruchten van een dergelijke diepgaande crisis.

Om uit deze crisis te geraken is een verantwoord werken met niet-alledaagse bewustzijnstoestanden noodzakelijk. Dit alles gebeurde ook in een mystiek getint spiritueel ontwaken. Hier ontmoeten de geestelijke begeleider en de psychotherapeut elkaar. Ook deze terreinen zijn niet te scheiden maar vullen elkaar aan.

Collectief ontwaken; in de individuele ziel komt de Aarde opnieuw tot leven.

Onderstaande teksten zijn een gedeelte van het einde van het boek van Bonnie Greenwell. Zij beschijft in haar boek “Koendalini en transformatie” aan de hand van haar onderzoek met mensen in transformatie- crisissen de vorm die wordt aangeduid als “koendalini ontwaken”. Zoals St. Grof, die zij vaak citeert in haar werk, komt zij tot eenzelfde synthese. (Zie blz. 330-333)

“Veel mystici en leraren suggereren dat de toename van het aantal verslagen over het ontwaken van Koendalini in onze periode van de geschiedenis aangeeft dat er een bredere bedoeling achter zit, een universele planetaire beweging. De Aarde schijnt te beven bij de onheilspellende voorboden van een grote omwenteling nu de 21e eeuw is aangebroken.  Er worden gruwelijke voorspellingen gedaan van veranderingen in het milieu die een enorme beroering teweeg zullen brengen, hand in hand met de nooit ophoudende dreiging van een kernoorlog en aanhoudende druk van oorlogen, onderdrukking, hongersnoden, criminaliteit en economische ineenstorting in iedere streek van de aardbol.”

Als voorbeeld van een dergelijke grote omwenteling noemt ze de gebeurtenissen in het Oostblok van de negentiger jaren. Hoe kon zo’n grote verschuiving gebeuren? Ze beschrijft daarin ook de ecologische crisis en stelt vast dat menselijk leven op Aarde alleen voortgang kan blijven vinden dankzij de mensen met een sterk karakter.

De nieuwe leiders.

De karaktertrekken van deze mensen zijn flexibiliteit, creativiteit, een coöperatieve houding, een innerlijke bron om uit te putten, een waarden systeem dat bevorderlijk is voor het gemeen-schappelijke overleven en dat uitgaat boven individuele hebzucht, en met een innerlijke kracht die gevoed wordt door het goddelijke in hen erbij te betrekken.

Ze constateert dat overal in de wereld spirituele gemeenschappen verschijnen en mensen op de meest onwaarschijnlijke plaatsen sjamanistische visioenen ervaren, ontwaken van Koendalini, paranormale ervaringen en een hartstochtelijk verlangen om dit weten aan anderen over te dragen. Zij zegt dat misschien wel degenen die zich begeven in de tumultueuze gebeurtenissen van het spirituele ontwaken, prototypen zijn van waar het planetaire bewustzijn uiteindelijk voor komt te staan:

1.zuivering van onbewuste patronen waardoor we in staat zijn elkaar te vernietigen, misbruiken en geweld aan te doen;

2.bewustheid dat er maar één mensheid op de planeet is en maar één stel hulpbronnen die we allen moeten delen en die slechts met één spirituele bron verbonden kunnen zijn.

3.het opnieuw ontwaken van ons paranormaal vermogen en door ervaring in verbinding treden met die Bron, en om gelukzaligheid, vreugde en wijsheid direct te ervaren;

4.de bereidheid een gematigd leven te leiden en onze planeet op een gezonde manier te verzorgen zodat alle vormen van leven in stand worden gehouden.

“Hoe meer ik me openstel voor het waarnemen van de werkelijke toestand waarin de planeet verkeert, de diepte en de pijn die de norm is voor zoveel mensen en de voortekenen van de toekomst, des te minder verbaas ik me over het toenemend aantal individuen dat bezig is “te ontwaken en door beproevingen gaat die lijken op de klassieke inwijdingen die hun bewustzijn doen verschuiven. We dienen tolerantie, respect, begrip en solidariteit te ontwikkelen voor degenen die als pioniers deze pas in kaart gebrachte gebieden te betreden. ” B. Greenwell

  • Bronnen : St. Grof : Reizen door de geest.  S  ISBN 90-6325-446-6
  • Bonnie Greenwell: Koendalini en transformatie. ISBN 90-202-4083-8

Samenvatting; Elly Verrijt

Herzien, 2009

Over de Rijpende Ziel

 

40821559-boom

free picture pexels

 

Iemand kwam bij een zenmeester en vroeg: “Meester, zeg mij, wat is rijpheid ?” En de meester antwoordde met een brede lach: “De brede stilte”. Het is de plek waar je thuiskomt na wat is losgelaten en die strijd voorbij is. Het maakt de stilte milder, meer alomvattend, breder inderdaad. De woorden en het redeneren zijn afgedropen en de innerlijke ervaring heeft de juiste plaats gekregen. Op de achtergrond trilt de drukte van de actie nog na. Het innerlijk heeft zich genesteld in de diepe stilte. Stilte nu, want woorden zijn nog amper te verdragen. Verleden en heden vloeien steeds meer in elkaar over.

De emoties zijn stil geworden en er is enkel nog de herinnering aan de storm op het meer van je leven. De wind en de zee, ze gehoorzamen je  ( Mark. hoofdstuk.4). Je kent nu het geheim van Jezus die de storm op het meer bedaarde.

In  het boek Job (Oude Testament) spreken zijn vrienden met hem en hij wordt overstelpt met wijze raad. Die vrienden zijn onze eigen stemmen, die ons nog willen opjagen en voor alles een verklaring of verantwoording willen. De stemmen die ons leven kleiner maken dan het is en mensen en situaties in hun oordelende kracht meeslepen. Beelden, concepten, niet geleefd leven en plaatsen van zelfsabotage en zelfveroordeling;  we raken ze maar niet kwijt. In de breder wordende stilte zwijgen ze en zijn ze in het licht van zelfaanvaarding aangekomen.

Rijping is dan : de “brede” zelfaanvaarding. Het is de stilte die het rijpingsproces voedt, want je bent in -rust- gekomen, met en in jezelf. Je hebt jezelf je eigen groeiweg vergeven en ontmoet jezelf in groeiend zelfrespect. Rijpheid heeft je geleid naar je begrensdheid en in die ervaring ligt het besef van je ware grootheid. Niet langer de overschatting of onderschatting. Beiden zijn niet dienstbaar aan het proces van transformatie van bewustzijn en het aandeel dat jij er met je eigen leven aan hebt gegeven. Niet meer bang voor je eigen innerlijke Licht, geen valse bescheidenheid, maar je ware grootheid.

Daar kun je de uitnodiging verstaan, zoals Paulus die beschrijft in zijn brief aan de Hebreeën : (zie 4.1 e.v. ) ” De belofte om binnen te gaan in de belofte van Gods rust staat nog steeds. Het is zaak om niet voorbij te gaan aan deze uitnodiging. Er wacht het volk nog steeds een sabbatrust – de gave van de zevende Scheppingsdag”.

Er is een volwassen geloof nodig om te kunnen rusten. Er is hartbewustzijn nodig en contact met eigen bron, om te kunnen rusten en in stilte te rijpen. Daar ontdek je dan de heiligheid van bestaan, jouw bestaan, dat voortvloeit uit God en dus nooit in de kern minder heilig kan zijn dan de bron van waaruit het vloeit: God zelf. Bestaan is zijn: de ervaring van de tijdloze en brede stilte. Daar spreekt het bestaan zelf tot je: aanvaard je mij? Om je leven en met het zicht op de onafwendbare dood? De grote dichter Rilke dichtte eens: “Ik ben de rust tussen twee noten, maar de noot van de dood wil steeds overheersen”. Welke noot neigt ondergesneeuwd te worden?

Thuiskomen in de brede stilte is een weg die vraagt om gegaan te worden. Dan ontdek je dat je tred vaster wordt en lichter tegelijk. Uiteindelijk zie je het pad opgaan in de einder van tijdloosheid. Je ontdekt dan het verschil tussen verlangen om te leven en de angstvalligheid waarmee je denkt het te kunnen vasthouden in actie. Nu komt de bereidheid om je eigen leven te aanvaarden zoals het zich nog steeds ontvouwt in het kosmische plan van evolutie en voltooiing van de schepping.  Dan kun je innerlijk rusten bij de vele openbarende visies van onze tijd, bij de nieuwe mogelijkheden die voorbij komen en niet meer om jouw participatie vragen. Dan kun je rusten en je intens verheugen om wat ongeleefd blijft in je leven- je weet dat je het dromen nog niet hebt verleerd en ontdek je “het kleine meisje Hoop”( Ch. Péguy)

“Want het is dat kleine meisje hoop je ziet het zwak zijn, bang zijn, beven, je denkt soms dat het zo onooglijk is – het is dat kleine meisje hoop dat de mensen zien laat, zien soms even, wat in het leven mogelijk is”

Zo ga je je pad naar de uiteindelijke voleinding van je leven en je steeds dieper herinneren waarom jij naar deze wereld bent gekomen. Dan vindt je daar je ware kracht: in de aanvaarding van je eindigheid. Weg de benauwende almachtwaan.

Dan is de rust gekomen…”wie binnen is gegaan in eigen rust, vindt rust na zijn werk, zoals God na het Zijne”( Hebr. 4,9) Die kan vanuit de diepte van de ziel zeggen dat het goed was en IS. In dit leven en na dit leven, want er is immers maar één en hetzelfde leven!. Op die plek ontdekt de mens het geheim van Bestaan op een verdiepte manier. Oog in oog met eindigheid komt Bestaan aan het licht.  Sterk geworteld in je leven sta je overeind als de overgang komt. Want levend met de dood zijn we geborgen in wat groter is; oneindig bestaan. Zo lokt de ervaring van heiligheid van het bestaan zelf ons steeds dieper in de stilte en rijpt in aandacht en wijsheid.

“Inzicht in wie we zijn en altijd al waren, dat is de hemel. Dit ontneemt het sterven iedere angst, want wat we ten diepste zijn, kent geen dood” W. Jaeger: Eeuwigheid in het nu , blz. 330

Elly Verrijt, 2016

 

 

In het Begin

In het Begin

In het begin, zoals we nu weten ongeveer 15 miljard jaar geleden schiep God de hemel en de Aarde. Alles wat is en alles wat wij mensen hebben voortgebracht, komt voort uit dat eerste Begin. Toen ontvouwde zich Gods droom. En die droom is zoals we nu weten uit de moderne wetenschap, sinds de eeuw van Einstein en vele anderen, een voortgaand proces.

Wij hebben nog maar zoveel gezien en verstaan. Miljarden jaren zijn voorbij gegaan sinds dat eerste Begin en vier miljard jaar geleden ontstond de Aarde. Maar zoals het Genesis verhaal zegt: de Aarde was nog woest en leeg, wild en onbewoonbaar.

In een proces van 4 miljard jaar is alles wat we kennen ontstaan. Geleidelijk, in eonen van tijd , ontwikkelde de Aarde, geleid door Gods creatieve kracht, de processen die de Aarde klaarmaakten om de mens te ontvangen. Uiteindelijk kon de mens, deze heel kwetsbare soort verschijnen en hij vond een prachtig en schitterend thuis. De Bijbel beschrijft de Aarde als een paradijs, een tuin waarin God wandelde met de eerste mensen en hen het gebruik en het beheer gaf van alles wat God had geschapen.

Het is in deze tuin dat de mens moest ontdekken hoe in harmonie te leven met de duizenden andere soorten, die net als hij beeld van God zijn. Slechts veertig duizend jaar geleden zien we pre-menselijke levensvormen verschijn en ontwikkelde bewustzijn zich verder, zodat de geschiedenis van de mensheid zoals we die nu kennen, kon beginnen.

Alle processen van de Aarde, die al miljarden jaren op een autonome manier functioneerden werden nu geleidelijk door menselijk bewustzijn bepaald en op vele manieren waren deze processen uitgeleverd aan de mensen die bepaalden hoe de Aarde werd bewoond. Uit onderzoek weten we dat onze verre voorouders in relatieve harmonie en vrede met de Aarde en haar vele levensvormen omgingen. Oude Wijsheid tradities worden ze genoemd. Hoe onze voorouders in vrede met de schepping leefden is een gids voor onze tijd. Mensen weten, diep in hun hart, wat een ecologische levenswijze is.

Hoe kan het dan dat in de afgelopen eeuw honderd miljoen mensen in oorlogen zijn omgekomen? En ongeveer een miljard mensen kwamen om door honger en uitputting. Eenzelfde aantal onderging martelingen en geweld; alleen al in de afgelopen decennia. En zie wat onze generatie de Aarde heeft aangedaan: de dieren, de vissen, de grond, het dumpen van afval in de wateren en de grond, het kappen van de bossen en de uitputting van de niet-hernieuwbare natuurlijke bronnen.

Dit alles heeft onze generatie gedaan in naam van economische groei, ontwikkeling en welvaart. Hoe komt het toch dat wij mensen een van de meest barbaarse soorten zijn geworden op Aarde, en een wereld voortbrengen die vol geweld is?

Als we naar de geschiedenis kijken van menselijke aanwezigheid op Aarde zien we ongeveer tienduizend jaar geleden een drastische verandering door de Agrarische Revolutie. We zien het begin van de bevolkingsaanwas, want nu was er voedsel en meer mensen konden overleven en dat veranderde alles. Nu begon de strijd om het land en daaruit kwamen de eerste oorlogen voort.

Als we naar de geschiedenis kijken zien we culturen opkomen en ook weer verdwijnen, wanneer het land niet langer meer vruchtbaar is en in een woestijn veranderde. We zijn niet gewend om zo naar de geschiedenis van de mensheid te kijken uit het oogpunt van mensen en grond, water enz.

In de grote religies zien we deze diepe verbinding van mensen en de Kosmos. Als we naar onze Christelijke erfenis kijken, blijkt dat tot de 16e eeuw de reflectie over Aarde/ Kosmos een integraal deel is van het Christelijke leven.

In de Bijbel en de Joods /Christelijke traditie zien we hoe God een verbond aangaat met de mens en met heel de schepping. Gods Shalom betreft heel de Aarde -gemeenschap. In het mysterie van de Incarnatie gaat God de Wereld binnen en daarom is alles heilig. St. Augustinus sprak over de twee boeken van de Openbaring. De Schepping is de Eerste Openbaring en we moeten het boek van de Schepping lezen naast de Bijbel.

In haar summa van de Christelijke leer, Scvias, ziet Hildegard van Bingen heel het Universum doortrokken van de liefde van Christus, de zon van gerechtigheid , die met zo’n glans schijnt dat elk schepsel oplicht in dat licht. In de kern van deze geweldige visie staat de mens, in wonderlijke glorie geschapen uit stof van de aarde en zo verweven met de krachten van de overige schepping dat we er nooit van gescheiden kunnen worden.

De Kosmosmens, Hildegard of Bingen

Veel dingen veranderden in de tijd van de Reformatie. Door de ontdekkingen van Galileo en Newton ontwikkelde zich een volkomen nieuwe materialistische filosofie. Dit had een diepe invloed op hoe wij als christenen onze plaats zien in de hele Schepping. We zijn deel geworden van een materialistisch wereldbeeld en zijn de integrale visie op de relatie van God en de schepping kwijtgeraakt. Een mechanistische visie op de Kosmos, Aarde, Aardeprocessen werd de drijfveer achter de idealen van ontwikkeling en vooruitgang en het idealiseren van industrialisatie en technische vooruitgang

We leven in een wereld die zoals die nu is al drie honderd jaar wordt gedreven in deze richting van ontwikkeling. Pas als we dit willen zien zullen we gaan verstaan, waarom we in de situatie  van de Aarde, natuur en de hele gemeenschap van leven nu terecht zijn gekomen. Dan begrijpen we dat de huidige crisis van het leven op Aarde niet alleen een milieucrisis is. Het is een geleidelijk proces van vernietiging en teloorgang van alle leven op Aarde. Het is een spirituele crisis, een crisis van waarden, van groeiende duisternis in de menselijke ziel, over wat het betekent mens te zijn en hoe we een goed leven kunnen leiden, hoe we de door God aan ons toevertrouwde tuin op een verantwoorde wijze goed kunnen bewonen.

Als we spreken over Ecologie, Ecologische Spiritualiteit in de context van onze huidige wereld, dan moeten we serieuze blik werpen op onze situatie en de uitdaging aangaan die Jezus ons laat zien in het Evangelie; de tekenen van onze tijd te verstaan. “Als je een wolk ziet verschijnen aan de hemel… ”  Welke wolken zien wij verschijnen aan de hemel, daar waar je woont? Wat gebeurt er met de mensen, de ziel van mensen, de Christelijke gemeenschap? Laten we er niet alleen vanuit een antropocentrische visie naar kijken. En ons niet alleen afvragen of en waar en hoe menselijk moreel besef faalt.

“In de laatste vijf eeuwen is er in de Westerse menselijke ziel een radicale vervreemding van de natuur opgetreden, In plaats van ons te verheugen in en te genieten van het Goddelijke in de schoonheid, verwondering en grootsheid van de wereld om ons heen, voltrok zich een psychisch-spirituele  terugtrekking uit de intieme verbondenheid met de natuur.

In de zestiende en zeventiende eeuw gaf deze religieuze vervreemding van Gods schepping, alle ruimte voor een wetenschappelijke opvatting van een mechanistische wereld en subject welke technische controles dan ook zodat de mens steeds meer de wereld kon gebruiken voor eigen middelen. Wetenschap en techniek namen alles over en de uitbuiting van de planeet kon beginnen want de religieuze mensen hadden zich teruggetrokken uit de wereld.

Een volgend moment van vervreemding en verlies van intimiteit met de schepping vond plaats toen de wereldwijde en zich steeds vernieuwende, duurzame landbouw steeds meer plaats moest maken voor niet-duurzame landbouw en uitbuitende economie; een steeds snellere dans om meer van de Aarde te nemen en zoveel te produceren om de industrie draaiende te houden met het gevolg van afvalbergen die de Aarde niet kan hanteren.

De Schepping, Gods gave aan ons is nu een gebruiksobject geworden. Het diepe spirituele aspect van de Aarde wordt nu bijna totaal verwaarloosd. De stralende aanwezigheid van God in de Schepping wordt amper herkend en gezien. De Schepping is koopwaar geworden, niet meer een planeet waar mensen fysiek en spiritueel gevoed worden.

Christendom en de Ecologische Crisis; Waar staan wij nu?

Het meest fundamentele probleem dat we voor ons zien nu is het gevoel voor de sacrale dimensie van alles te herstellen. De ecologische crisis gaat over het verlies van waarden en de missie van onze tijd is waarden te beleven als voorbeeld voor velen.

Dit is de grond van onze roeping als religieuze mensen. Eerst het Koninkrijk van God zoeken en dan er naar leven, zoals Jezus heeft gedaan. We kunnen geen mensen redden, we kunnen niet voor mensen zorgen, zonder de wereld te redden waarin wij leven.

Er zijn geen twee werelden; de wereld van de mensen en hun spiritueel welzijn en de wereld van de andere schepselen. Er is maar één wereld. Deze wereld zal ons spiritueel voeden af we zullen omkomen van spirituele honger!

We zijn thuis in het Genesis verhaal. Maar willen we ook vertrouwd zijn met alle transformaties die de Schepping heeft ondergaan? En is het deel van onze gebeden, reflectie en contemplatie?

Als we ons openstellen voor het intense lijden van de Aarde en alle leven kunnen we de Aarde weer ontdekken vanuit een heel nieuw ecologisch kader en het opnieuw verstaan als een integraal deel van de visie en de taak van de Christelijke traditie.

Het vraagt om serieus werk. Opnieuw te zien dat de Kosmos een sacrament is, steeds weer nieuw leven gegeven door de Schepper Geest die in heel de schepping leeft. Voor iedere Christen en voor religieuzen ligt er de opdracht om opnieuw naar onze roeping als religieus te kijken en ons charisma, onze geloften in dit licht te herzien. Dan vraagt een bedreigde planeet aan ons met Gods woorden: “Adam, Adama, waar ben je ?

De vernietiging van deze prachtige planeet staat gelijk met heiligschennis. En we dienen ons te realiseren dat de mens als soort ingebed is en een onderling afhankelijk deel van de schoonheid van dit universum, niet als de heer van het huis, maar als lid van de familie van leven, als broeders en zusters, vrienden en beminden, vaders en moeders, priesters en profeten, medescheppers en kinderen van de Aarde, Gods goede Schepping.

De Cosmo – centrische kracht van de volheid van de Christelijke traditie weer ontdekken en ervaren verbindt ons weer met onze oude en middeleeuwse voorouders en versterkt onze intellectuele en morele integriteit. Doen we dit niet dan wordt onze theologische reflectie meer en meer irrelevant en nog erger niet verantwoord met het oog op de toekomst van onze Planeet. De Schepping verlaten en kwijtraken is geen optie. De opdracht om de verbinding met de Schepping weer op te pakken is het grote religieuze en intellectuele avontuur. Het is zaak van leven en dood”.

  1. E. Johnson: Loosing and finding creation in the Christian tradition. In “ Christianity and Ecology” page 3-18 ISBN 0-945454-20-1

Website

www.religionandecology.org

Samengevat en vertaald.

Elly Verrijt, 2017

 

Onze Kinderen en de Aarde.

 

In 2013 kwam ik in contact met Carolyn W. Toben die in North Carolina, USA woont. Ze stuurde mij het boek dat ze heeft geschreven: Recovering a Sense of the Sacred.  Carolyn Toben is een onderwijsdeskundig, auteur, counselor. Ze heeft een rijke achtergrond in Spiritualiteit en ( Wereld-)Religie-studies en Diepte-Psychology. Samen met haar man stichtte ze Timberlake Earth Sanctuary, een plek waar mensen worden opgeleid die de verbinding van kinderen met de Aarde verdiepen. Gedurende tien jaar had zij regelmatig gesprekken met Thomas Berry, die haar inwijdde in zijn visie en werk. Daaruit groeide een bijzondere vriendschap die haar leven sterk veranderde. Een weerslag van deze innerlijke reis met Thomas Berry is te vinden in haar boek. Enkele dagen voor de dood van Thomas Berry vond onderstaand gesprek plaats. “The Seeds for the Future” waren uitgezaaid en Thomas Berry kon zijn ogen sluiten.

Met veel dank aan Catherina de Bruin die deze tekst vertaalde.

http://www.timberlakeearthsanctuary.com/bookstore/

 

foto Ecocamp

“Seeds of the Future”

We moeten praten over wat we de toekomstige generaties gaan vertellen, is het niet?

Ja, antwoordde hij. Toen de tijd voorbij was vorige week, waren we aan het praten over onze transitie nu in het Ecozoische Tijdperk. Ik vroeg jou wat we de volgende generaties kunnen vertellen, inclusief mijn eigen negen kleinkinderen, over de weg die tot in de toekomst leidt en je zei dat we deze week daarover zouden praten.

Thomas pauzeerde voor een lange tijd en uiteindelijk begon hij: Vertel hun dat iets nieuws gebeurt, een nieuwe visie, en nieuwe energie, een nieuwe heilig verhaal komt in ons wezen in de transitie van het ene Tijdperk in het andere.

Vertel hun dat in deze donkere tijden, een grote transformatie plaats vindt in de diepte van het menselijk bewustzijn, die zal leiden tot de herontdekking van de ziel, de aarde, het universum en de essentie van het heilige.

Vertel hun dat de Machtige Liefhebbende Stem die sprak door elke kosmische activiteit opnieuw zal spreken door alle stemmen over de hele wereld. Stemmen die herkennen dat het liefhebben van de aarde als hun gezamenlijke afkomst alles verbindt. In het heilige worden alle tegenstellingen met elkaar verzoend.

Deze liefhebbende stem spreekt ook door een vogel, blad en ster, en door een ijsbeer, de wolf en elke bedreigde diersoort, ontwaakt de mensheid om alle levensvormen te zien als één heilige gemeenschap die samen leeft of sterft.

Thomas stopte een momentje om even te rusten en ging toen verder:

Vertel hun dat hun bezorgdheid nu moet gaan over het beschermen van de hele aarde, een bio-spirituele planeet, vertel hun dat ze moeten deelnemen in het bijzijn van de hele mensheid aan deze gevaarlijke onderneming naar de toekomst.

Vertel hun dat ze ook een innerlijke visie moeten ontwikkelen die we nodig hebben wanneer we aanpassingen maken die benodigd zijn voor een levensvatbare toekomst. Onze existentiële vragen moeten nu zijn: Hoe verhouden we ons ten opzichte van de aarde en van het universum? Onze meest basale vraagstuk is hoe we een verbond hebben met de aarde.

Toen voegde hij met een lach toe,  en vertel hun dat zij grote compagnons zullen ontmoeten gaandeweg, inclusief die in de grond graven, in de lucht vliegen en in zee zwemmen.

Vertel hun dat een ieder een unieke rol te spelen heeft in deze periode van grote transitie en dat elk van hun afzonderlijke specifieke emoties en verbeelding hun brengt naar deze tijd en naar verschillende manieren van weten.

Vertel hun dat zij hun eigen verhaal kunnen vinden in het heilige verhaal van het universum. Vertel hun dat de reis van het universum de reis is van iedereen wat betekenis en een doel geeft aan hun leven en kan leiden door het evolutionaire proces. Vertel hun dat dat ze zich realiseren dat de reeks van fysieke en psycho – spirituele transformaties van het universum gelijk loopt met hun eigen individuele transformaties.

Thomas hield weer even stil en zei toen met bijzondere nadruk: Ze kunnen door hun eigen moeilijkheden geholpen worden door de crises en transformatie te herinneren die het universum heeft overleeft en dat zei met zich meedragen. Elke crisis kan een hoger niveau van bewustzijn brengen. Vertel hun dat ze een diep respect kunnen leren voor alle levensprocessen, zelfs de meeste moeilijke.

Vertel hun te herinneren terwijl zij vooruit tasten om een nieuwe eeuw van leven te creëren in de eenentwintigste eeuw, dat het universum nog steeds blijft uitdijen en dat zij daar een toenemend deel van zijn terwijl de richting van het universum steeds maar beweegt naar een groter en groter leven.

Vertel hun dat zij moeten zoeken naar hun eigen rol in het grotere evolutionaire proces; vertel hun dat mensen altijd in het proces zitten van worden, steeds openen naar groter leven, als ze kunnen leren om het te zien. Vertel hun dat de grootste behoefte het ontwikkelen is van een gevoeligheid, een sensitiviteit, om de innerlijke ingevingen die opkomen vanuit de diepten van iemand eigen wezen waar de heilige werkelijkheid verblijft.

Hier glimlachte Thomas. `We zijn allemaal leden van de familie der mensheid die naar het licht lopen,` zei hij.

Bovenal, vertel hun te oefenen met de intieme aanwezigheid van de schoonheid en verwondering van de natuurlijke wereld door hun intuïtieve bewustzijn dat de eenheid van al het leven herkent: vertel hun om te stoppen, stil te staan en vergroten van de momenten gedurende hun dagen om bewust te worden van de mysteries en wonderen van creatie overal om hun heen – het bewegen van een eekhoorn, het geluid van een vogel, het patroon van een blad, veranderende patronen van licht, de zon, de regen, de sterren, zonsopkomst en zonsondergang. Vertel hun dat we niet onszelf zijn zonder alles en iedereen.

Vertel hun om de grote seizoenen en kringlopen van het leven te herinneren. In intieme momenten met de natuurlijke wereld zullen zij het verloren heilig besef in de mens-aarde relatie ontdekken. En zij zullen deelnemen in de evolutie van een nieuw bewustzijn op aarde dat de mentale fixatie van onze tijd die zich uit in radicale scheiding tussen mensen en de natuurlijke wereld overheen komt. Een wederkerige verbeterde relatie zal mogelijk worden als de gemeenschap van alle dingen wordt begrepen.

Ten slotte, vertel hun dat het van het grootste belang is dat zij zich bewust worden van de ontelbare heilige waarden die aanwezig zijn in een uitdijende reeks in de vier en half miljard jaar van het bestaan van de aarde, en laat hun weten dat zij altijd geleid zullen worden door dezelfde Hemelse Kracht die hemellichamen in de ruimte heeft gesponnen, die de zon heeft aangestoken en de maan in haar baan laat draaien.

Thomas leunde achterover in zijn stoel. Hoewel hij uitgeput was, lachte hij omdat hij diep van binnen wist dat zijn taak voltooid was. Toen ik voorover leunde om hem op zijn voorhoofd te kussen, wist ik dat mijn taak pas begonnen was.

Ons bezoek eindigde en ik liep naar de deur. Voordat ik wegging, keek ik voor de laatste keer achterom naar mijn dierbare metgezel. Thomas, ondanks zijn grote vermoeidheid, wuifde vaarwel.

Chapter 11. Seeds of the future page 133-137

Vertaling Catharine de Bruin, 2013

  • Recovering a Sense of the Sacred. Conversations with Thomas Berry.Carolyn W. Toben  ISBN 978-0-9883928

 

Wat is Mindfulness: Leven in Aandacht?

Uit : Mindfulness,  Voor een Gelukkig Leven Thich Nhat Than

Uit:  Inleiding

Mindfulness of leven in aandacht is de energie van volle aandacht en het aanwezig zijn in het heden. Het is de voortdurende oefening om in elk moment het leven diep aan te raken.

Om mindfulness te oefenen hoeven we nergens naar anders toe. We kunnen mindfulness thuis of onderweg oefenen. We kunnen vrijwel alles doen wat we al altijd doen – lopen, zitten, werken, eten, praten – met het verschil dat we ons bewust zijn van wat we doen.

Stel dat je met een groep mensen een prachtige zonsopgang aanschouwt. Maar terwijl anderen ervan genieten, heb jij het moeilijk. Je bent met je gedachten bij je werk en je zorgen. Je denkt aan het verleden en de toekomst. Je bent niet echt aanwezig in het hier en nu om de prachtige rijzende zon in je op te nemen. Dus in plaats van te genieten van de zonsopkomst laat je de rijkdom van het moment aan je voorbijgaan.

Stel je voor dat je het anders aanpakt. Als je gedachten afdwalen hoe zou het dan zijn als je je bewust wordt van je inademing en uitademing? Wanneer je oefent om diep te ademen, breng je jezelf terug naar het heden. Je lichaam en geest komen samen als één geheel, zodat je volkomen aanwezig bent voor het natuurschoon om je heen om het te aanschouwen en er diepgaand  van te genieten. Door “thuis te komen” bij je adem zie je weer hoe wondermooi de zonsopkomst is.

……Bewust ademhalen is de kern van mindfulness. Volgens de Boeddha is een leven in aandacht de bron van vreugde en geluk. Het zaadje van mindfulness zit in ons allemaal, maar meestal vergeten we het water te geven. Als we weten hoe we toevlucht kunnen nemen tot onze adem en onze voetstappen, kunnen we in aanraking komen met onze zaden van vreugde en vrede en ze op laten komen voor ons geluk. I.p.v. onze toevlucht te nemen tot abstracte begrippen als God, Boeddha of Allah, beseffen we dat God aangeraakt kan worden in onze adem en voetstappen.

Dat klinkt eenvoudig en iedereen kan het ook, maar het kost wel enige oefening. Het gaat erom dat we leren stoppen. Hoe doen we dat? We stoppen door onze inademing en onze uitademing en onze stappen. Daarom is onze basisoefening bewust ademhalen en bewust lopen. Als je deze oefeningen beheerst, kun je gaan oefenen met bewust eten, bewust drinken, bewust koken, bewust autorijden enz. en ben je altijd in het hier en nu.

De oefening van volle aandacht of mindfulness ( smrti  in het sanskriet)  leidt tot concentratie (samadhi ) , wat weer tot ( prajna) leidt. De inzichten die bewuste meditatie opleveren, kunnen ons bevrijden van angst, onrust, woede.

Voor de oefening van mindfulness, kunnen we iets simpels als een bloem in onze handen nemen. Ik ben me bewust van de bloem in mijn hand. Mijn inademing en uitademing helpen mij om mijn aandacht vast te houden. In plaats van me te laten meeslepen door andere gedachten, blijf ik genieten van de schoonheid van de bloem. De concentratie op zichzelf wordt een bron van vreugde….

Geniet in een ontspannen, milde houding van je oefening met een open geest en een ontvankelijk hart. …Met mindfulness kunnen we de innerlijke vreugde bewaren, zodat we beter kunnen omgaan met de uitdagingen van ons leven. Zo scheppen we de basis voor vrijheid, vrede en liefde in onszelf.”

https://www.youtube.com/watch?v=tcEGMSaQZks   Dit is een geleide ademmeditatie

vrije foto Internet


 

Ik adem in en weet dat ik inadem.

Ik adem uit en weet dat ik uitadem.

Ik adem in en zie de blauwe hemel.

Ik adem uit en glimlach naar de blauwe hemel.

Ik adem in en ben me bewust van de prachtige herfstbladeren

Ik adem uit en glimlach naar de prachtige herfstbladeren.

Ik adem in volg de hele lengte van mijn inademing.

Ik adem uit en volg de hele lengte van mijn uitademing.

…….

Ik adem in en weet dat ik inadem.

Ik adem uit en weet dat ik uitadem.

Ik adem in en merk dat ik dieper inadem.

Ik adem uit en merk dat ik langzamer uitadem.

Ik adem in en geniet van mijn inademing.

Ik adem uit en geniet van mijn uitademing.

………

Thich Nhat than

Mindfulness.  Voor een gelukkig leven. ISBN 978 90 453 1049  7 Nur 720

 

 

 

 

Internationale Projecten

Internationale projecten

Internationale Projecten

P1030610

                                             Earth Workers training 2010, HEAL  Philippines

Sinds 2009 ben ik zeer regelmatig betrokken geweest bij het ecologische bewustwordingsproces in Oost Azië.

* In 2009 nadat ik mijn pionierswerk in De Gaarde had afgesloten, kon  ik mijn vleugels gaan uitslaan naar Zuid – Oost Azië.

Een mooie gelegenheid, het was toen bijna veertig jaar geleden dat ik voor het eerst in Z.O. Azië aankwam. Ik woonde en werkte er destijds van 1969-1981. Als voedingsdeskundige was ik betrokken bij het voedselprobleem vooral op Midden Java.


natuur ind 3

Lake Taal, Luzon    Photo Internet

* Ecologische Bewustwording:  Projecten in de Filippijnen

In de Filippijnen, op het eiland Luzon begonnen de Medische Missiezusters in 2006 een Ecologisch Bewustwordingscentrum: HEAL. ( Haven for Ecological and Alternative Living) Het is uitgegroeid tot een prachtig centrum waar veel mensen uit de Filippijnen en uit andere landen van Z. O.Azië bewustwordingsprocessen doorlopen en trainingen volgen.
Ik was er betrokken bij de training van staff en het ontwikkelen van  allerlei trainings-programma’s. Dit centrum wil een antwoord zijn op de uitdagingen van de wereldwijde ecologische crisis. website: http://mmsheal.wordpress.com

P1010355

Al in 1988 verscheen er een pastorale brief van de bisschoppen in de Filippijnen waarin ze iedereen opriepen om verantwoording te nemen voor de verwoestingen toegebracht aan de Aarde. “Wat gebeurt er toch met ons prachtige land”, was de titel van deze brief. Zo is er nu een ecologische leerplek, waar mensen een nieuwe visie en ecologische basiskennis aangereikt krijgen om hun leven te veranderen zodat verwoestingen ophouden en een duurzame samenleving kan worden opgebouwd.

Dit gebeurt door :

1. Permacultuur en ecologisch natuur beheer

2. Traditionele manier van bouwen ( architectuur)

3. Zonne- energie, biogas gebruik. ( nog in ontwikkeling)

4. Werken aan behoud van bio- diversiteit (traditionele gewassen en rassen)

5. Afvalverwerking / hergebruik  systemen

6. Alternatieve geneeswijzen en kruidengeneeskunde.

7. Een intensief programma van ecologische bewustwording en training

 

heal ix 2010 144

 cursus Vermicultuur ( wormen), eigen photo

Doelgroepen: dorpsleiders, boeren, studenten, jonge mensen, pastorale werkers, religieuzen, mensen uit het onderwijs.

Ontwikkelingen

In de afgelopen jaren is er al veel tot stand gekomen. De meest noodzakelijke faciliteiten zijn gerealiseerd, zoals overnachtingsruimte, enkele kleine gastenhuisjes, eetkamer, meditatie plek en kapel, trainingsruimte. Het terrein is opgezet volgens de principen van permacultuur. Er is een pluimvee farm, groente – en kruidentuin, rijstveld en visvijvers. Ook zijn er veel fruitbomen en hardhoutbomen geplant, vooral die soorten die dreigen te verdwijnen.

Er is een groeiende bezetting van allerlei groepen die dit centrum bezoeken voor dagcursussen zoals  permacultuur workshops, modules ecologie, retraites, leerervaringen en stages,  etc.

In 2009, 2010 en 2011 was ik telkens voor enkele maanden in HEAL, 300 km ten noorden van Manila. Ik reisde ook naar andere plekken, zoals het eiland Mindanao in het zuiden. Op diverse plaatsen gaf ik ook retraites in Ecologische Spiritualiteit.

P1020322

In de drie jaar dat ik er betrokken was als staflid heb ik veel mee mogen opbouwen. Er zijn veel programma’s en modules ontwikkeld, die nu volop gebruikt worden door de cursisten die van diverse streken in de Filippijnen komen.

Er zijn nieuwe initiatieven ontstaan; kleine leercentra waar mensen  kunnen groeien in ecologisch bewustzijn en aardeverbondenheid. Waar nieuwe manieren van landgebruik worden geleerd en mensen leren om zich te weren tegen de oprukkende klimaat-veranderingen.

De staf in HEAL is uitgebreid met mannen en vrouwen die erg gegroeid zijn in hun mogelijkheden om kursussen te verzorgen, mensen praktisch te leren hoe beter voor de Aarde te zorgen.

In 2011 heb ik mijn werk  volledig overgedragen aan de mensen ter plaatse. Zij werken  met de presentaties, nieuwe inzichten etc.  Ik zal betrokken blijven bij verdere programma ontwikkeling en verdieping.

Elly Verrijt ( links) met Anne Bellosillo ( project coördinator)

Spreekt dit project u aan, en wilt u helpen en financieel steunen, neem dan gerust contact op! Zie pagina contact.

Steun voor project HEAL

Een groep van betrokken mensen uit Asten, NBr. heeft  de kosten op zich genomen om een staflid te betalen voor Heal.  Met heel veel dank aan EEN AARDE, ook namens de Staf van HEAL voor deze waardevolle en “onbetaalbare” ondersteuning.

Ook de Stichting Vrienden vande Medische Missiezusters heeft veel bijgedragen aan de opbouw van HEAL. www.medischemissiezusters.nl

In 2017 vieren ze hun tienjarig bestaan. De droge gronden en de snikhete plaats zijn nu een oase van groen geworden. Hoewel ze verschillende keren zijn getroffen door wervelstormen die alsmaar heviger worden vanwege de klimaat verandering wordt en veel en goed geoogst. Op de website van Heal kunt u de voortgang volgen.


 

 

* Groei van Ecologisch Bewustzijn in Indonesia.

660px-IndoZee

Het was een heel bijzonder weerzien in 2009. Na dertig jaar was ik weer terug in Indonesia en dat was een zeer indringende ervaring. In de twee maanden toen heb ik hier en daar lezingen en kortere workshops gegeven.

In de jaren 1969 -1980 was ik werkzaam in volksgezondheidsprogramma’s  in Midden Java.  Het was een enorme confrontatie om nu de ontwikkeling te zien van dit land.  In Solo, ( Surakarta) Midden Java, waar ik vroeger woonde en werkte, was weinig meer terug te vinden van de relatieve rust van destijds. Toen had iedereen een fiets en die was nu vervangen door motors of mooie en luxe auto’s. Een geweldige verkeersdrukte. Wat me het meest raakte was de industrialisatie en het verlies van de kostbare rijstvelden. En Java, zo overbevolkt was nu helemaal vol.
Hoewel er organisaties zijn en allerlei instanties die werken aan ecologische bewustwording en duurzaamheid, zag ik toch een nog beginnend beleid in die richting en mijn indruk was dat kleine groepen hier en daar zich erg zorgen maken om het milieu maar niet weten waar te beginnen. In mijn hart groeide het verlangen om samen met de mensen daar een begin te maken aan echte inzet en zorg om de Aarde.

In 2010 werd ik uitgenodigd om retraites te geven daar voor mijn eigen medezusters. Het werden uiteindelijk twee groepen van totaal 50 mensen, uit alle delen van Indonesia. Ik kreeg uitnodigingen om naar vele andere plaatsen te gaan. Omdat ik dat niet mogelijk zag, heb ik hen toen aangeboden om terug te komen om een training te geven in Ecologisch Leiderschap, zodat ze het zelf meer en meer kunnen doen.

In 2012 kwam de uitnodiging om een training te geven in Ecologische Bewustwording en Leiderschap. In 2013 volgde er weer een reis. Ik  gaf een retraite aan een groep Indonesische religieuzen, meest vrouwen uit Oost Indonesia. Daarna aan bestuur, vrijwilligers en staf van Stichting Eco Learning Camp in Bandung. Het was deze retraite die naderhand zou leiden tot het oprichten van Eco Camp in Bandung in 2014. Verder een training voor een groep priester van het bisdom Bandung en daarna nog een retraite van 7n dagen voor een groep religieuzen uit diverse delen van Indonesia.

Nu was er ook tijd en gelegenheid om verder te onderzoeken wat er aan training gedaan kon worden en met wie.  In zes weken ontmoette ik meer dan honderd mensen in allerlei trainingen. Voor het eerst ook mensen van verschillende godsdiensten, o.a. moslim mensen.

Ondertussen was er een pastorale brief uitgegaan van de Indonesische bisschoppen over de christelijke opdracht om zorg te dragen voor de Aarde. Deze brief heeft een hele groep mensen binnen de Kerk daar gemotiveerd om zich in te gaan zetten.
De workshops en retraites hebben heel veel in gang gezet.

 

In Augustus , 2014  was er een training in Ecologisch Leiderschap in Girisonta, in het retraitehuis van de Jezuïeten,  voor mensen uit heel Indonesia.
Ik mocht  dit samen doen met H. Budi Gomulia SJ, de leider van het retraitehuis, en ook bioloog /ecoloog van professie. En met Ferry W. Sutrisno, priester van het bisdom Bandung die pas doctoreerde op Ecologische Waarden in het Onderwijs. Hij heeft ook een achtergrond in architectuur. Zijn vakkennis heeft een mooi “groen “gebouwd trainingscentrum voortgebracht. Ik kon kennis en vaardigheden in vele open handen daar achterlaten en ben heel dankbaar voor deze teamleden die bereid waren  dit met mij te doen.

foto bersama

Trainingsgroep Ecologisch Leiderschap, eigen photo

Er waren  30 deelnemers en enkele stafleden. Uit de binnenlanden van Papua en Kalimantan, uit Sulawesi, Sumatra en diverse gebieden van Java. Uit kleine dorpen en afgelegen eilanden en uit de grote megasteden van Java. Iedereen had een presentatie voorbereid en de eerste dagen waren gevuld met te zien wat er aan de hand is in de diverse gebieden van Indonesia. Het is altijd een enorme confrontatie om werkelijk te zien hoeveel er verwoest is en hoe erg het probleem van vervuiling is. De deelnemers waren erg verwonderd over hoeveel ze vooral veel konden leren van elkaar  in een korte tijd.

Aan de hand van presentaties, meditaties, natuurervaringen, studie en reflecties zochten we samen naar wegen. Vooral ook naar spiritualiteit, inspiratie die aansluit bij hun natuuropvattingen. Ze ontwierpen hun eigen meerjarenplan en wisselden die plannen uit. Zo groeide motivatie en deskundige inzet.Na drie weken vertrok iedereen vol goede moed naar hun thuisplek. En….de komende trainingen, die er zeker zullen komen, zullen zij met elkaar verzorgen!

Eco Camp Bandung, West Java

In Bandung was een tiental jaren geleden het Ecolearning camp opgericht. Een heel brede beweging om vooral kinderen weer hun verbinding met de Aarde te laten voelen. Grote groepen kinderen komen er voor enkele dagen training en verblijf in tenten in de natuur. En kinderrijk is Indonesië wel, dus waren er groepen van soms wel twee- honderd kinderen

In 2013 gaf ik er een training gedurende een weekend voor staf en andere betrokkenen. Het was een onvergetelijke ervaring, om zo diep te voelen hoe eenzelfde liefde voor Moeder Aarde ( Ibu Pertiwi zeggen ze daar ) ons samen bindt en aanzet tot actie.

In het afgelopen jaar is er een trainingscentrum verrezen dat in gebruik is  genomen;  het eerste klimaat- neutrale gebouw in Indonesia. Er is een Permacultuur – voorbeeldtuin aangelegd. En dit alles door een brede groep gedragen, o.a. door regeringsinstanties, universiteit van Bandung, godsdienstige organisaties. Het is een geweldige uitdaging om elkaar te vinden in visie en actie. Maar het gaat, met een lach en een traan zeggen ze.

U kunt kennismaken met dit centrum via hun website http://www.ecolearningcamp.org  Een gedeelte van de website is in het Engels.
Eco-camp is een bijzonder dynamische plek. Allerlei soorten mensen met zeer diverse godsdienstige achtergrond ontmoeten er elkaar. Een zeer divers program van workshops voor zeer diverse doelgroepen is in ontwikkeling: van studenten van de universiteit tot kinderen van de kleuterschool.

imagesCAY12YOJ

Met dit verhaal heb ik u  laten meekijken in de ontwikkelingen van de afgelopen jaren. Wat ooit begon in De Gaarde, in 1999, gaat nu ook verder in Indonesië.

Vanuit mijn eigen plek hier blijf ik betrokken, via Skype, met de training van de jonge studenten die mee werken in de programma’s voor kinderen. En het blijft open of ik er nog eens terug ga, niet om hard te werken en te trainen, dat doen zij zelf nu. Maar om samen te genieten van het vele goede dat tot stand is gekomen.

Met veel dank aan de Stichting EEN AARDE, uit Asten  die ondersteunde met financiële hulp ( http://www.een aarde.nl ) en hulp van Stichting Vrienden van de Medische Missiezusters. http://www.medischemissiezusters.nl


 

Het verhaal van de twee Gaardes

Cirkel van De Gaarde, Udenhout

en staf Eco-camp Bandung ontmoeten elkaar

12-13 Oktober 2015 kwamen Ferry Sutrisna Wijaya, A. Sarwanto SJ, Alexander Iskandar en Shierly Megawati naar Tilburg. Onderdeel van hun studiereis om het door hen opgerichte Ecologische Leercentrum in Bandung Indonesië verder uit te kunnen bouwen. In het kader van eerdere training met hen op mijn reizen door Indonesië in 2013 en 2014 was dit een vervolg en verdere verdieping.“De Gaarde heeft een kind in Indonesië”, zei Shierly onderweg van Schiphol naar Tilburg. Het bezoek heeft laten zien, dat het kind zelfstandig en groot is en het huis uit!

Bijeenkomst op 13 Oktober met vroegere kring rond De Gaarde

ti3

 

  • Ons verhaal.
  1. We waren met een flinke groep die avond. We vertelden ons verhaal van hoe bij de Gaarde waren terecht gekomen, wat het voor ons heeft betekend en we ontdekten, dat hoewel we elkaar al lang niet meer regelmatig ontmoeten, al wat we samen hebben ervaren in die jaren nog steeds heel belangrijk is in ons leven en helemaal niet zo ver weg is dan we dachten. Wat er over is van de Gaarde zijn een bewustzijn en motivatie die ons nog elke dag voeden bij wat we nu ondernemen en beleven. Door ons eigen verhaal te vertellen bleek weer hoe we ieder een heel bijzondere bijdrage en rol hadden. Je zou het niet kunnen plannen of bedenken! We blijven pionieren op onze eigen manier.

ec3Voor de oude Gaarde in Udenhout. Nu leeg en verlaten,

de natuur heeft het weer overgenomen.

 

 

 

Het Verhaal van Eco-Learning camp in Bandung

Het blijkt dat onze inspiratie en ervaringen van al die jaren in De Gaarde meegenomen zijn in een project dat is ontstaan in 2013 -2014 aan het andere eind van de wereld: in Bandung, West Java, Indonesia. Op een wonderlijke manier blijken deze twee bewegingen één en dezelfde stroom te zijn. Wat gelijklopend is dat mensen één voor één en op unieke manier tot bewustzijn komen, geraakt worden, hun liefde voor de Aarde ontdekken en dan bevlogen en gemotiveerd aan de slag gaan.

Alex en Shierly deelden over het begin van Ecocamp in Indonesia. In 2002 werd hun tweede kind geboren en Shierly werd zich pijnlijk bewust in welke wereld dit kind terecht kwam. Wat kunnen we dit kind geven? Nog altijd is ze heel geëmotioneerd als ze dit verhaal vertelt. Enkel goede opvoeding en een groot bewustzijn, was het antwoord dat ze vond. Samen met Ferry Sutrisna, een priester van het bisdom Bandung begon ze Eco spirit camp. Een plek waar kinderen weer met de Aarde in contact konden komen, werken aan karaktervorming, en kinderen leren hoe verantwoord met de Aarde om te gaan. Ondertussen hebben ze prachtige programma’s opgebouwd waarbij vooral ook haar man Alex en een heel team hun expertise hebben ingezet. Ze mochten een deel van een 600 hectare oerbos gebruiken. Ferry haalde zijn doctoraat in Educatie met een onderzoek over “Ecologische Waarden in het Onderwijs”

IMG-20131001-00794Bij mijn eerste bezoek in 2013

In 2012 vroeg Ferry via een email of hij van mij kon leren en of er materialen waren. Hij had mijn adres gekregen van een ecoloog, Jezuïet met wie ik al had samengewerkt in 2011. Ferry vroeg mij om een workshop te geven voor staf, bestuur en vrijwilligers van Eco-spirit camp, zoals het project toen heette. In September 2013 gebeurde dat. The Universe Story van Brian Swimme, het verhaal van Shambhala Strijder van Joanna Macy en een tekst van Thomas Berry over wat te vertellen aan kinderen in deze tijd over de toekomst, waren voldoende om een veel wijdere visie te zien. Het verhaal van De Gaarde en onze ervaringen, gaf hun zicht op een volgende stap. “We gaan een Gaarde maken in Indonesia”, zei men bij het afscheid toen.

In de maanden daarna ging alles enorm snel: er werd een nieuwe stichting opgericht en Eco- spirit camp ( 2002-2013) werd nu Eco-Learning Camp. Er werd een stuk land in bruikleen geschonken, en met hulp van allerlei instanties en corporaties werd het eerste energie-neutrale gebouw, het trainingscentrum in enkele maanden tijd gebouwd. Toen ik September 2014 terugkwam, stond er een prachtig centrum met 40 overnachtingsplaatsen, een grote heel -tuin ( geneeskrachtige planten) en een perma-cultuur tuin.

In het afgelopen jaar kwamen er zesduizend mensen naar Eco-camp, meest kinderen van alle leeftijden, studenten en ook veel mensen die leiding geven in onderwijs en ecologische activiteiten. Er zijn speciale programma’s over voeding en vegetarisch koken. Ze waren nog zo vol van een training in ecologisch leiderschap die ze hadden gegeven voor een vijftigtal mensen uit onderwijs. Uit alle delen van Indonesia en tien dagen lang. Dat is zaaien! Ze hebben een “Kinderen van de Aarde” program voor kinderen die leiderschap opnemen en een Shambhala Krijger program, voor studenten die de programma’s voor kinderen uitvoeren.

Via filmpjes lieten ze ons zien hoe de programma’s verlopen en wat een vitaliteit, hoop en engagement deze programma’s genereren.

Over en weer hebben we elkaar bemoedigd en onze hoop en verwondering uitgesproken. Niet te geloven als mensen elkaar op de juiste tijd ontmoeten, hun inspiratie delen en dan samen aan de slag gaan.

3. De twee Gaardes verbonden.

De avond werd afgesloten met een eenvoudig ritueel geleid door Alex. We hebben elkaar een “commitment” armbandje gegeven, verbonden letterlijk door eenzelfde stroom en inzet. Geen twee toevallige projecten, maar één beweging en stroom. We horen bij elkaar, we delen dezelfde inspiratie en waar mogelijk zullen we elkaar blijven steunen en helpen.

En het Verhaal gaat verder….het verhaal van de twee Gaardes, nu verbonden….

DSC_0121Udenhout

smkbaranangsiang05_zpsmojgvd2w   Bandung

November 2015

Elly Verrijt

Meer weten over Eco-Learning camp: http://www.ecolearningcamp.org

 Bijgewerkt, juli 2017

 

 

 

 

Geef een reactie Reactie annuleren

Vul je reactie hier in …Vul je reactie hier in …

Onze Ziel en de Ziel van de Wereld

1.Onze ziel en de ziel van de wereld

Ruim zeventien jaar geleden werd ik aangetrokken door de titel van een conferentie die destijds in Z. Duitsland werd gehouden. “ Crisis van de Aarde, Crisis van de Ziel”.  Het was in een tijd van mijn leven dat ik steeds dieper werd geraakt door de diepe crisissen van mensen van onze tijd. Ik zag mensen die zich maanden en maanden in heftige  zielsbewegingen bevonden.  Ja in crisissen die tot op de bodem van de ziel gingen en veel meer waren dan een z.g. burn out of overspannenheid. Existentiële, transpersoonlijke crisissen. Mensen die het niet meer trokken en geen zin meer konden geven aan hun eens zo voorspoedige en veelbelovende leven.

Ik wist ergens heel diep dat het klopte, dat thema van de conferentie.  Maar over de crisis van de Aarde had ik nog weinig bewustzijn, laat staan hoe de crisis van de ziel verbonden zou zijn met de crisis van de Aarde. De conferentie waar ruim tweehonderd hulpverleners en pastors samen waren,  was voor mij het beginpunt van een totale verandering in mijn zielsbegeleiding van mensen.  Ik was heel erg verwonderd dat psychiaters e.a. hulpverleners zich bezig hielden met de crisis van de Aarde en met de noodzaak van een nieuw paradigma voor de hulpverlening en begeleiding van mensen.  Er werd gesproken over spirituele noodtoestanden ( Spiritual Emergencies)  en het spirituele ontwaken en opengaan dat daardoor werd ingezet. ( Spiritual Emergence).

Die dagen, luisterend naar de vele sprekers, de schoonheid van muziek en de intensiteit van workshops hebben mijn bewustzijn op indringende wijze geopend. Niets was meer hetzelfde sindsdien. Ik maakte kennis met Stanislaus Grof en zijn vrouw Christina die de processen van intense spirituele transformatie al hadden beschreven in hun boek  “The Stormy Search for the Self”.  Zij leerden mij dat de echte heling en transformatie plaats vindt in de z.g. “ongewone bewustzijnstoestanden”,  die zo kenmerkend zijn voor de diepste crisissen van mensen.  Ik zag steeds dieper wat er met de mens in onze tijd aan het gebeuren is en hoe juist de ervaringen van verlies, angst om de toekomst van de Aarde en het leefmilieu, de stress van moeten functioneren los van de weg die de ziel eigenlijk al zo lang wil gaan, een dergelijk spiritueel transformatie proces in gang kan zetten.

Ondertussen zijn er vele jaren voorbij gegaan en wat deze nieuwe inzichten van destijds me hebben gegeven is een grote rust, bij alles wat een mens kan overkomen. Steeds weer te kunnen zeggen:   “ Het is ok.  Het komt goed, je bent precies daar waar je nu moet zijn. Je wordt door alles heen op een diepgaande manier in een proces gezet van steeds groter bewustzijn.”

Een dergelijk proces is nu wat onze wereld nodig heeft: sterke mensen brengt het voort . Mensen  die met een open geest, een gevoelige ziel en een diep verstaan van wat er aan het gebeuren is in het bewustzijn van de mensheid, hun weg gaan en anderen meenemen en bijstaan.  Dit proces van spirituele transformatie hoort net zozeer bij het menselijk leven zo als ook onze fysieke groei deel is van onze levenscirkel. Hoe komt het toch dat juist dit proces vaak zo gepatologiseerd wordt. Gezien wordt als het lot van de kneusjes die het leven nou eenmaal niet aankunnen.

2. Donkere Nacht van de Aarde   – Donkere Nacht van onze Ziel

Overal om ons heen zien  we de wereldwijde crisis van de gemeenschap van leven van de Aarde; haar ecosystemen, haar wateren, leven, heel de gemeenschap van de mensen waar dan ook. Het is niet meer weg te denken van ons menselijk leven en wie let op de omvang en de aard van de rampen kan niet anders dan concluderen dat de mens diep geraakt wordt in alles wat de Aarde overkomt.

Filippijnenoverstromingen1_thumb.jpg

Overstromingen in Luzon, Filippijnen, 2011

Daarnaast zijn er de crisissen in het hart van de mensen; alles wat een mens tegenkomt op de levensweg. Hebben deze twee crisissen iets met elkaar te maken en hoe dan?

De mens van nu die zijn ogen opent voor de situatie van de Aarde en haar leven,  kan niet anders dan het lijden en de vernietiging van leven overal om zich heen zien. Het kan lang duren voordat iemand dit wil en kan zien. Het is net als met ons persoonlijk proces:  we kunnen onze ogen afwenden en dan gaat de pijn en de ontzetting om wat we zien ondergronds. Ieder verlies aan leven om ons heen en het besef ervan is een stukje zielsverlies; d.w.z. onze ziel voelt niet meer.

Onze pijn voor de wereld is net zo werkelijk geworden dan onze pijn voor persoonlijke stukken van ons leven. Want we zijn immers deel van heel het proces van de Aarde op dit moment.  Onze groei in bewustwording op persoonlijk niveau is deel van het proces van bewustwording zoals het al miljarden jaren in beweging is. We zijn niet afgescheiden van de wereld, zelfs al zouden we het willen. We zijn cellen in het grote kosmische lichaam.

Wat de Aarde en haar leven  overkomt, overkomt onze ziel, overkomt ons persoonlijk.  Als een deel van het kosmische lichaam wordt getraumatiseerd – in het lijden van onze mede-schepselen, mens, dier of plant of in de teloorgang van onze planeet – dan voelen wij dat trauma ook in ons systeem, hoewel we er niet altijd ons van bewust zijn .

Als het grote kosmische lichaam ziek wordt door vervuiling en vergiftiging en nucleaire technologie dan zullen we het ook op een semi-bewust niveau meemaken.

We hebben de neiging deze pijn te blokkeren, want het is pijnlijk, beangstigend en we moeten er toch mee kunnen omgaan. En naarmate de situatie verergert, wordt de ontkenning meestal erger.

3. Ecologische bewustwording als een weg van spirituele groei

In de geest en op het zielsniveau van bewuste mensen van onze tijd spelen zich intense processen af. Niet meer alleen van louter persoonlijke aard en dus met betrekking tot onze innerlijke transformatie. Maar van kosmische aard: een transformatie van kosmisch bewustzijn betreffend. Het gaat om ons proces van groei van bewustzijn in een evolutionaire context.

In het begin was bewustzijn; het was in het moment waarop uit niets tijd en ruimte werden geboren. Alle grote godsdiensten en spirituele tradities – schatkamers van een diep gezamenlijk oer – weten, spreken over een Intentie, een Initiatief waaruit alles ontstond. Een oer-gebaar van Liefde, een overvloed aan welwillendheid, een niets anders kunnen dan Zichzelf delen en manifesteren. In dat moment, drie seconden na de oerknal, is er ZIJN.

Alles wat geworden is, nog ooit zal zijn, was als ontwerp aanwezig in dat moment. Sommigen noemen het Goddelijke Oorsprong, Goddelijk ontwerp, Grote Ordening, Hogere Wil van de schepping. Hoe ieder het benoemt en een plaats geeft in het leven kan heel verschillend zijn. Maar wie diep luistert naar zichzelf op deze plek, wéét en dat wéten delen we met alles wat leeft en bewustzijn heeft. Wie de vogels beluistert in de lente, weet dat vogels wéten, en de rivier en de roos ook. En de boom die zich uit een zaadje naar het licht beweegt. Zo zijn we allen samen geworteld in het evolutionaire proces, begonnen lang voordat we bestonden en er weet van konden hebben. De Godsvonk diep in ons wezen is daar thuis!

Nu de sprong naar vandaag en ik bedoel echt vandaag. Miljoenen mensen of zelfs meer hebben de afgelopen jaren,  in toenemende mate kennis genomen van de processen die zich aan ons milieu en de Aarde voltrekken.

Ik noem het maar onze persoonlijke ecologische crisis in het kader van de wereldomvattende ecologische crisis.

 

De mens gaat zichzelf verstaan vanuit zijn plaats in heel het evolutionaire proces. Wanneer dat gebeurt, zal er in de spirituele groeiweg van een mens letterlijk álles veranderen: voorgoed is hij opgenomen in de stroom van bewustzijn waaruit alle creatiekracht voortkomt. Een onstuitbare energie, liefde en wéten baant zich een weg.

Het is een nog ongeschreven wet dat de persoonlijke transformatie en groei enkel kan plaats hebben binnen een grote evolutionaire context. Gebeurt dit niet, dan is er uiteindelijk stagnatie. En kennen we niet al te goed de wijzen waarop dit gebeurt? Massaal opbranden, zingeving-vragen, depressies, diepe gevoelens van eenzaamheid van een vaak kosmische omvang,  zoals de zogenoemde kosmische thuisloosheid ,  ecologische angst, etc.

Het ontbreken van een heldere visie op wie we zijn, maakt dat we als mensheid de richting kwijt zijn van waarheen we ons bewegen. Het ontdekken van een wijze van weldadige aanwezigheid van de mens voor de Aarde zal ons leiden naar een levensvatbare toekomst voor alle leven op Aarde. Daar vindt een mens echt welzijn en diepe kracht. Daar is de mens weer verbonden met de Kracht van het Begin.

Wetenschappers hebben ons de afgelopen eeuw binnengeleid in de schoonheid en het mysterie van het ontstaan van alle leven. Al wat wij (kunnen) weten, is een oproep en een dringende uitdaging om mee te werken aan het behoud van leven en zo een volgende stap in de evolutie van de Aarde en al haar leven te versnellen.

Zo worden we uitgedaagd om in onze meditatieve momenten en op zoveel andere wijzen, onze rol als mens te doorgronden vanuit heel de geschiedenis van leven van kosmos en Aarde.

Dit is deel van onze groei in zelf-validatie in de context van onze plaats in de Aarde-gemeenschap.

De groeiende verbinding met ons diepste Zelf, onze Essentie, vertaalt zich in een groeiend mededogen met onszelf en met ieder levend wezen. We zullen in elkaars ogen de pijn en de verrukking lezen, de vreugde om de vervulling die de Aarde en haar leven ons geeft en de stille daadkracht om met héél ons leven het Grote Leven te koesteren en te beschermen.

We zullen het Grote Verhaal van Kosmos en Aarde steeds dieper gaan verstaan. Het zal een spiegel blijken te zijn van alle persoonlijke groei en ontwikkeling, want hoe zou die anders zich voltrekken als naar het model van het evolutionaire proces.

We zullen onszelf begroeten in al onze creatiekracht en potentie; met wat onze Aarde nu nodig heeft en wat ieder kan geven op de meest unieke manier die er is: je eigen manier!

We zullen opnieuw ervaren hoe de sacrale dimensie die alles doorlicht, ons doet stralen en ons handelen glans en vastigheid geeft. De uitgedroogde en verschraalde bronnen van religiositeit, inspiratie en inzicht zullen weer stromen.

4. Als Kosmisch Bewustzijn doorbreekt: met Nieuwe Ogen zien

Elke persoonlijke crisis die wij bewust doorleven is een twijgje aan de boom van kosmische wijsheid en weten. Ieder moment van heling en integratie  is uitdrukking van de unieke Eenheid die alles omvat en doordringt.  Steeds meer zullen we verstaan hoe onze persoonlijke crisissen, transformatie en integratie en de groei van menselijke bewustzijn in het algemeen,  in elkaar grijpen.  We doen nooit meer iets voor onszelf alleen, altijd komt het ten goede aan het Grote Geheel, want alles is met alles verbonden.

Wie de weg van persoonlijke heling gaat, zal vroeg of laat de geboorte van zijn kosmische ziel mogen ervaren. Wat wordt daarmee bedoeld en hoe ervaar je dit?

We worden een kanaal voor kosmische liefde. Het is a.h.w. een verschuiving van bewustzijn. De wereld, de Aarde, je eigen leven, het is nog steeds wat het is.  Maar je ziel heeft haar weg gevonden in Goddelijk bewustzijn. Je ziet met nieuwe ogen, de immense schoonheid, goedheid en verbondenheid van alles.  Je innerlijk leven gaat nu je uiterlijke leven veranderen en nu handel je vanuit die diepe eenheidservaring en een immens mededogen dat in je is opgestaan.

Evolutionair bewustzijn ontwaakt: je begrijpt waartoe je bent gekomen, waarheen de mensheid op weg is. Een nieuw Aardebewustzijn  is ontwaakt . Een nieuw roepingsbesef is gekomen en je neemt moeiteloos en met passie je taak op in deze beslissende fase van de mensheid.

De toekomst komt naar ons toe, in en door ons hart heen.

De spiritueel ontwaakte mens: heeft voeling met het Grote Geheel. De mystieke mens is geboren; de kosmosmens.  Deze mens spreekt een volledig JA uit tegen God en de Schepping. Vanuit de diepte van eigen ziel en de verbinding met alles wat is. Het is één en hetzelfde geworden. Alles is heilig geworden. Achter alle dingen licht iets veel groters op.

 5.Tot Slot:  Je bent een vat voor God in deze wereld

 

Enkele gedachten uit het slot van De Burcht ( C. Myss)

 

“Elke keer als leefgemeenschappen door een crisis zijn gegaan, zijn er mystici opgestaan om zich tot hen te richten. Als verborgen engelen van het Goddelijke komen ze uit alle rangen en standen tevoorschijn…..Mystici brengen het goede van een cultuur in veiligheid en brengen dat over naar de geboorte van een volgende cultuur. Mystici zijn  geen stille vaten van God, vergis je niet. …Ze worstelen met de grote vragen van leven en dood. …Ze inspireren anderen doordat ze in overeenstemming leven met de leiding van hun ziel, door hun intensiteit en helderheid. Mystici herkennen de tekenen dat de ziel van een gemeenschap stervende is  en bewusteloos is geworden. Ze hebben de moed om door de gewone angsten heen te kijken…..

Je wordt naar binnen geroepen zodat je ook naar buiten de wereld in kunt gaan. Te midden van je aardse chaos ontdek je een passie die je kunt volgen. Die brengt je voor het moment nog meer chaos, maar onder de oppervlakte zul je een nieuwe orde; een goddelijke orde aantreffen”.

Pag.325- 326 ISBN 978 90 6963 799 0

Misschien is een nieuw openbaring gaande

en ontwaakt een ervaring van bewustzijn

van de grootsheid en sacrale kwaliteit

van het proces van de Aarde.

Sinds de tijd van de sjamanen

heeft de mensheid dit amper meer ervaren

maar in zo’n vernieuwing

ligt hoop voor de toekomst

voor onszelf en de hele Aarde

die wij bewonen.

Thomas Berry ( Great Work, p.106)

Bijgewerkt, juli 2017, Elly Verrijt